ث امام علي (ع ) و تاريخ پيدايش شيعه
احمد اعتماد اراكي
قم : دارالنشر اسلامي
280 ص
وزيري
ث امام علي (ع ) و تفريحات سالم
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
192 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و علم و هنر
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
592 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مباحث اعتقادي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
408 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مسائل تربيتي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
320 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مسائل حقوقي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
168 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مسائل سياسي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
400 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مسائل قضايي
محمد دشتي
قم : موسسه تحقيقاتي اميرالمومنين
304 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و مديريت اسلامي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
304 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) و نظارت مردمي
محمد دشتي
قم : موسسه اميرالمومنين
336 ص
رقعي
ث امام علي (ع ) در منظر اديبان
احمد روحاني
قم : انتشارات وثوق
192 ص . وزيري
ث اميرالمومنين (ع ) في مواجهه الانحراف
عبدالستار جابري
قم : دفتر نشر الهادي
224 ص
وزيري
ث انديشه غدير
علي لباف
تهران : نشر منير
100 ص
رقعي
ث ايمان و مومن از ديدگاه امير مومنان علي (ع )
جعفر شيخ الاسلامي
تهران : دارالكتب الاسلاميه
64 ص
رقعي
ث بركه اي فراتر از هفت دريا
محمد جواد بهبودي
تهران : انتشارات مهام
38 ص
رقعي
ث برنامه زندگي در كلام امام علي (ع )
ضياالدين صالحي خوانساري
تهران : بنياد نهج البلاغه
128 ص
رقعي
ث بلاغت نهج البلاغه
جليل تجليل
تهران : پژوهشگاه علوم انساني
156 ص
وزيري
ث بيست مجلس پيرامون عهدنامه مالك
اشتر
رضا استادي
تهران : دارالكتب اسلاميه
348 ص
وزيري
ث پند جاويد
علي زينتي
قم : موسسه امام خميني
312 ص
وزيري
ث پيامبر
خيبر
جلوه اعجاز حيدر
ميثاق امير فجر
تهران : دفتر نشر فرهنگ اسلامي
388 ص
رقعي
ث پيشگوئيهاي اميرالمومنين علي بن
ابيطالب (ع )
محمد نجفي يزدي
قم : سيد جمال الدين اسدآبادي
392 ص
وزيري
ث تاريخ تحليلي دوران امامت اميرالمومنين
علي (ع )
محمدحسين رجبي
تهران : دانشگاه امام حسين
214 ص
وزيري
ث تذكره فضايل علي بن ابيطالب (ع ) و عقايد
شيعه
گردآورنده : خليل علي محمدزاده
ذبيح الله
عليزاده
تهران : نشر فردوس
176 ص
وزيري
*****
اوصاف فرخندگان
در سخن امير مومنان
|
ث خطبه 76 نهج البلاغه
ترجمه و توضيح : علي اكبر مظاهري
از شيوه هاي امامانه اميرمومنان عليه السلام در باب موعظه
و هدايت مردمان به سوي سعادت و ايمان
بيان فضيلتهاي
اخلاقي در قالب و شكل « دعا » است
تا در جانهاي مستعد
سخت كارگر افتد و ثمره فرخنده دهد.
امام عليه السلام در اين سخن كه يك فراز از يك خطبه بلند
است
بيست فضيلت و صفت خجسته را
دعاگونه
بيان مي كند
و مردمان را چنين موعظت مي فرمايد :
« خداي رحمت آرد بر آن كس (و فرخنده و خجسته باد آن
كس ) كه :
1 ـ آنگاه كه حكمي و حكمتي بشنود
آن را دريابد . (و آن را
به گوش جان سپارد و بر معرفت خويش بيفزايد)
2 ـ و آن هنگام كه به رستگاري و رشد فراخوانده شود
به آن
روي آرد. (و چون به جانب كمال و صلاح
رهنمايي شود
بدان
سو روانه گردد)
3 ـ و در دامان هدايتگري راه شناس
چنگ افكند و نجات
يابد. (و به آن هادي و راهبر
اقتدا كند و رستگار شود)
4 ـ پروردگارش را پروا گيرد . (و او را ناظر بر خويش داند و
حريم پر حشمت وي را پاس بدارد)
5 ـ و از گناه خويشتن
هراسان شود . (و از نافرماني خداوند
قهار و از فرو افتادن در گرداب هولناك معصيت
ترسان باشد)
6 ـ (به پيشگاه خداوند سبحان و براي حيات جاويدان )
توشه اي ناب و خالص
پيش فرستد.
7 ـ و كردار نيكو كند . (و عمل صالح و شايسته به جاي آرد)
8 ـ « مانا » ها و جاودانه ها و رغبت ورزيدنها را به كف آرد و
ذخيره سازد.
9 ـ و از « نامانا » ها و ناجاودانه ها و ناستوده ها
دوري گزيند .
10 ـ و هدف را نشانه رود و تير را بر آن نشاند . (و مقصد و
مقصودي فرخنده براي خويش برگزيند و حياتش را بدان سو
هدايت نمايد)
11 ـ و پاداش خويش را بستاند و سراي جاويدان را بر
سراي ناپايدار اين جهان
برتر نهد. (و خويشتن را جز به
جاودانه ها
سودا نكند)
12 ـ با خواهشهاي نارواي دل
ستيز كند و بر آنها چيرگي
يابد. (و در ميدان نبرد با هواي نفس و هوسهاي زودگذر پيروز و
سرفراز گردد.)
13 ـ و آرزوهاي نارواي خويشتن را دروغ شمارد و ناپسند
انگارد. (فريب نيرنگها و آرزوهاي دست نيافتني را نخورد و به
سرابهاي كاذب
دل نبندد)
14 ـ از شكيبايي
مركبي راهوار بسازد و با آن به سوي وادي
نجات خويشتن بتازد.
15 ـ و تقوا را توشه مرگ خود كند . (و با تقوا پيشگي و
پارسايي
ساز و كار رحلت و سفر آخرت خويش را فراهم سازد)
16 ـ بر راه روشن و آشكار
سوار گردد و آن را بپويد .
17 ـ و بر طريقت درخشان و بزرگراه نور و ايمان
استوار
بماند.
18 ـ فرصتها را دريابد و از مهلت ها بهره نيكو برد .
19 ـ و بر اجل خويش
پيشي گيرد . (و پيش از آنكه مرگ
بر
سفر او فرود آيد و بر جان وي پنجه افكند و هر مهلت و فرصت را
از او دريغ دارد
سبقت جويد و خويشتن را مهيا سازد به سوي
فرجام حتمي خويشتن بشتابد)
20 ـ و از كار و كردار خويش (بهره خجسته جويدو براي
روزگاران آينده خود) توشه نيكو ذخيره سازد.
*****
در خانه حق آمد
در خانه حق رفت
|
انت العلي الذي فوق العلي رفيعا
ببطن مكه وسط البيت قد وضيعا
شمس ولايت
در خانه خدا در
بيت الله الحرام پا به عرصه هستي نهاد.
در مكتب پيامبر(ص ) پرورش يافت
تا
آنجائي كه خود مي فرمايد : « و لقد كنت
اتبعه اتباع الفصيل اثر امه » (1 ) در همه
چيز
از پيامبر متابعت و پيروي
مي كردم
همانند بچه شتر كه به مادرش
وابسته است و همواره دنبال اوست .
آري
شناخت علي (ع ) بدون
شناخت پيامبر محال است و انديشه
علي (ع ) همان انديشه پيامبر
است .پيامبر اكرم در حديث مشهوري
فرمودند « انا مدينه العلم و علي بابها » (2 )
من شهر علم هستم و در آن شهر
علي (ع ) است . يعني شناخت حقيقت
علوي بدون شناخت حقيقت نبوي
محال است .
انديشه
توان انديشيدن به
« انديشه » علي (ع ) را ندارد و اگر
انديشه اي به شخصيت علي (ع ) و يا
صفات و خصائل و يا به « انديشه هايش »
اشتغال ورزيده نه به خاطر ادراك وجود
شخصيت علي (ع ) يا انديشه هايش بوده
بلكه به خاطر تبرك و تيمن جستن از
انديشه هاي متعالي علي (ع ) بوده است .
بنابر اين
هر قلمي كه در تاريخ معرفت
عمومي و در تاريخ جغرافيايي حيات و
در تاريخ فلسفه معرفتي و در تاريخ علوم
الهي و نهايتا در تاريخ انساني به
جستجوي ابعاد شخصيتي علي (ع )
همت گماشته و رقم خورده
تنها به
انديشه
مجال تكلم در انديشه هاي
علي (ع ) را اعطا كرده است . وگرنه
انديشه در مجاري محدود و در اراضي
معدود و منابع ممدود
خود تنها
صلاحيت خويش را به نمايش همگاني
مي گذارد
ولي در شخصيت علي (ع ) هر
حقيقتي را مي توان به عنوان « اصول
مسلم حياتي »
« اصول مسلم ارزشي » و
حتي « اصول مطلق ارزشي » مورد
ارزيابي كامل قرار داد. آنهم
نه بخاطر
اينكه وي متصف به حقايق است
بلكه
به سبب آنكه او حقيقي است از حقايق
مقيد الهي كه در بطن خويش
حقايق
الهي را همچون دانه هاي تسبيح به رشته
وجود كشيده است .
علي (ع ) اگر داراي عالي ترين
« فلسفه الهي » است و اگر مالك بهترين
« مكتب اخلاقي » است و اگر صاحب
جامع ترين « مشرب عرفاني » است و اگر
داراي كامل ترين « مشي انساني » است و
نيز اگر همه چيز را در « نظام فلسفي
خويش » به ام الحقايق هستي
ارجاع
مي دهد به خاطر آنست كه داراي تفكر
عالي الهي است . وي اگر صاحب روش
و منش الهي است به خاطر آنست كه
وجودش با حكمت و معرفت الهي
عجين شده است . اگر وي داراي
« حكومت الهي » است چون حكمت
الهي اش مبتني بر حاكميت مطلقه الهي
در حيطه عالم امكان است .
علي (ع ) در عرصه هاي اجتماعي و
سياسي
به هر وجهش همان حاكميت
الهي را حاكم مي كند كه در عرصه فردي
اعمال مي كرده است . اصول و فروعش
ناشي از يك سرچشمه عالي و
اميدبخش و كمال آفرين به نام « تفكر
علوي » است و انطباق اصول و فروعش
به خاطر بسط و توسعه فلسفه وجودي
وي در ارتباط با حقايق جهان است .
او حاكم مي شود
نه براي حاكميت
بلكه براي « احقاق حقي » و « ابطال
باطلي » . او حقيقت مذهب و حقيقت
ديانت و آئينه منش نبوي است . از اين
رو مي خواهد حقيقت را در جامعه اش
در وجود آدمي و در ذرات وجود حيات
جلوه گر سازد
تا حقيقت
جلوه اي از
جلوات خويش را بر حقايق مستقر
زميني بتاباند و از تابش آن
هر كسي كه
قدرت زيستن و شدن در معرفت را دارد
متجلي گردد.
هر متفكري كه در باب تفكر
جوياي
جريانات عالي
عميق
گسترده و متنوع
انديشه وي مي گردد
به جوانب آن نظاره
مي كند
خود را ناچيز و بي خاصيت در
قبال بحوري از ابحار هستي مشاهده
مي كند و به اين نكته واقف مي شود كه
تفكر علي (ع )
انديشه علي (ع )
بينش
علي (ع )
معرفت علوي
حيات علوي
منطق علي (ع ) و حاكميت علي (ع ) و
بالاخره نگاه و بينش علي (ع ) ريشه در
هستي مطلق دارد و عين هستي اوست .
او راهبري قوي و تواناست كه
صفات اضداد را در وجود خويش جمع
كرده است و هر انديشه اي را با هر
وسعتي از ابواب معرفتي در علم خود
دارد.
اما تفكر علي (ع )
چون هستي بخش
است
به هر موضوعي از موضوعات
هستي و حتي متعلقات و موضوعات
هستي كه برخورد مي كند
حياتي را
مي آفريند كه آيندگان از آن سيراب
مي شوند و احساس عطش وجود خود را
با آن مرتفع مي سازند.
آري
تفكر علي (ع ) خود في نفسه
حقيقت است و در مصاف با هر
واقعه اي
معيار حقيقت است و دست
حقيقت مطلق با اوست .
اينگونه تفكراتي است كه مبدايي
اصولي
مقصدي نتيجه بخش و مسيري
بانشاط و بالاخره هستي بخش و كمال گرا
و ارزش آفرين به همراه خود دارد.
حسين سعدي آراني
پاورقي :
1 ـ بحارالانوار ج 14 ص 475
2 ـ مناقب علي بن ابيطالب ابن
مغازلي ص 80 ج 120
*****
برگزاري مسابقات سراسري
حفظ نهج البلاغه در خلخال
|
مرحله نهايي مسابقه هاي
حفظ و قرائت قرآن و
نهج البلاغه كشور از بيست و
چهارم شهريور ماه جاري به
مدت چهار روز در شهرستان
خلخال در استان اردبيل برگزار
مي شود.
حجت الاسلام رضازاده
جويباري
رئيس موسسه قرآن
و نهج البلاغه در جلسه ستاد
برگزاري اين رقابتها افزود : در
اين مسابقه ها 200 نفر از
قاريان و حافظان برتر قرآن و
نهج البلاغه حضور خواهند
داشت .
| | | |