نجف اشرف تجلي گاه حماسه ها و هدف كينه دشمنان
در طول نود سال گذشته
شهر مقدس نجف همواره يكي از
مهم ترين پايگاه هاي مبارزه با استعمار در عراق بوده است .
همچنان كه اين شهر در مبارزه با ستمگران داخلي و مزدوران
وابسته به استعمار و استكبار نيز در خط مقدم قرار داشته
است . درست مثل زمان حاضر كه اين شهر مقدس از مهم ترين
مراكز مبارزه با اشغالگران آمريكايي و انگليسي به شمار مي رود
و به همين دليل
هر روز شاهد انتقام گيري هاي وحشيانه
دشمنان اسلام از اين شهر هستيم . مهم ترين عاملي كه در طول
تاريخ معاصر سبب جنبش و جوشش دائمي شهر نجف اشرف
در برابر استعمارگران و ستمگران داخلي و خارجي بوده است
چيزي غير از حوزه علميه كهن اين شهر نمي باشد. در واقع
حوزه علميه نجف اشرف و عالمان بيدار و مجاهد اين حوزه
است كه همواره به اين شهر روح پيكار و آگاهي دميده و
توانسته اند آن جا را پويا و پرجنب و جوش نگه دارند. البته
شهر مقدس نجف
به ويژه حوزه علميه آن
به خاطر مبارزه اي
كه در طول تاريخ با استعمار و ستم داشته است
و همچنين به
دليل تواني كه در بيدارگري و روشن كردن اذهان عمومي مردم
عراق نسبت به توطئه هاي استعمارگران و عوامل داخلي آن ها
نشان داده است
همچنان كه اشاره شد
همواره هدف كينه و
انتقام استعمارگران و عوامل داخلي آن ها قرار گرفته و بهاي
بسيار سنگيني در اين زمينه پرداخته است . به مناسبت
انتقام گيري بسيار وحشيانه چند روز اخير دشمنان اسلام از
شهر و مردم و حوزه علميه نجف اشرف كه منجر به شهادت
آيت الله سيدمحمدباقرحكيم و عده بسيار زياد ديگر شد
در
اين جا به طور اختصار به مراحلي از مبارزه مردم و حوزه
علميه نجف اشرف در طول تاريخ معاصر و همچنين به
انتقام گيري هاي دشمنان اسلام در طول مبارزات مذكور
اشاره
مي كنيم .
قيام مردم مسلمان نجف اشرف عليه متجاوزان انگليس در
جريان جنگ جهاني اول
از اولين مراحل مبارزه مردم اين
شهر عليه استعمارگران و مهاجمان بيگانه به شمار مي رود. در
مرداد سال 1293 ش جنگ جهاني اول آغاز شد . چون يكي از
اهداف اصلي اين جنگ
بلعيدن و از ميان بردن قدرت هاي
اسلامي و تسلط بر سرزمين هاي اسلامي بود
در ماه چهارم اين
جنگ
يعني در 23 آبان 1293 يكي اصلي ترين و مهم ترين و
پر ذخيره ترين سرزمين هاي اسلامي هدف هجوم قرار گرفت و
سپاه متجاوز انگليس از طريق بندر فاو به عراق حمله كرد.
هجوم به عراق در حالي انجام شد كه تجاوز ارتش انگليس به
فلسطين (از طريق مصر و بندر عقبه و آبراه سوئز) هنوز آغاز
نشده بود و اين امر
اهميت حياتي عراق را براي متجاوزان را
آشكار مي كرد.
بعد از آن كه هجوم به عراق آغاز شد
يكي از شهرهايي كه
به طور جدي و عملي به تكاپو و جنبش افتاد تا با متجاوزان
مقابله كند
شهر مقدس نجف بود. هنگامي كه مردم شهر نجف
خبر تهاجم انگليس را شنيدند
به دستور علماو مراجع شيعه
در مساجد اجتماع كردند و با اعلام آمادگي خود براي جانبازي
در راه دين و ميهن
چنين ابراز داشتند كه به منظور دستيابي به
نتايج موردنظر
در راه اجراي تصميمات بزرگان مذهبي از هيچ
كوششي دريغ نخواهند كرد. در اين زمان
علاوه بر اين كه نجف
اشرف از مراكز مهم تحرك و جنب و جوش براي جهاد بود
مركز فرماندهي و تصميم گيري نيز محسوب مي شد
زيرا
بسياري از علما و مراجع و بزرگان دين در اين شهر اقامت
داشتند و محل اقامت و بيت هريك از علما
كانوني براي بسيج
و اعزام مبارزان به جبهه هاي نبرد بود. در اين ميان بيت
آيت الله سيدمحمدسعيد حبوبي درخشندگي و تحرك ويژه اي
داشت
زيرا علماي ديگر نيز به منظور ايجاد هماهنگي و
يكپارچگي در امر نبرد
تصميم گرفتند مركزيت واحدي در
شهر نجف اشرف به وجود آورند. خلاصه اين كه علما و
مراجع عتبات عاليات توانستند سه جبهه عليه متجاوزان
انگليسي بگشايند و در اين سه جبهه (الشعيبه
القرنه و منطقه
عمومي اهواز) به جهاد بپردازند. نام رهبران و فرماندهان
هريك از جبهه هاي مذكور را چنين نوشته اند : آيت الله حبوبي
آيت الله باقر حيدري و آيت الله سيدمحسن حكيم و... در
جبهه الشعيبه . آيت الله شيخ الشريعه اصفهاني
علامه
سيدعلي داماد
آيت الله سيدمصطفي كاشاني
آيت الله
سيدمهدي سيدحيدر
آيت الله سيدابوالقاسم كاشاني و... در
جبهه القرنه . آيت الله سيدمحمد يزدي (فرزند آيت الله
سيدمحمد كاظم يزدي كه از طرف پدرش در جبهه هاي جنگ
حضور يافته بود)
شيخ جعفر شيخ راضي و... در جبهه عمومي
اهواز. علما و روحانياني مثل شيخ مهدي خالصي
شيخ
عبدالحميد كليدار
شيخ جعفر عبدالحسين نجفي
شيخ
محمدحسين كاشف الغطا
شيخ حسن علي قطيفي
ميرزامحمد (نوه آخوند خراساني )
ميرزامحمد رضا شيرازي
و... نيز هريك در قالب واحدهايي كه به اقتضاي اوضاع و
احوال نبرد شكل گرفته بود
به نبرد عليه انگليس مشغول بودند.
در نبردي كه در جبهه هاي مختلف به وقوع پيوست
ارتش
متجاوز انگليس متحمل تلفات سنگين شد و در بسياري مناطق
عقب نشيني كرد. بيش از چهار هزار نفر از متجاوزان كشته
شدند و حدود دوازده هزار نفر نيز به اسارت مجاهدان مسلمان
درآمدند.
بعد از آن كه متجاوزان انگليس با تفرقه افكني و به كار
گرفتن شيوه هاي جاسوسي و استفاده از نيروها و تجهيزات
بيشتر و... توانستند بر اوضاع تسلط نسبي يابند و شكست هاي
خود را ترميم كنند
نسبت به شهر نجف اشرف كه از مراكز مهم
جهاد و مبارزه بود
كينه عميقي در دل گرفتند و براي اين شهر
برنامه هاي ويژه اي طرح كردند تا بتوانند انتقام گيري نمايند.
انتقام گيري از شهر مقدس نجف
تدريجي و حيله گرانه
بود
زيرا متجاوزان دريافته بودند كه اين شهر جايي نيست كه
بتواند آن جا را جولانگاه خود قرار دهند. بنابراين
انگليسي ها
آرام آرام فشار بر مردم شهر افزايش دادند و درصدد برآمدند
اين شهر را كه توسط علما و خودم اداره مي شد
تحت سيطره
درآورند. با افزايش خباثت ها
ستمگري ها و سلطه جويي هاي
متجاوزان
مردم شهر مقدس نجف نيز به تدريج آماده قيام
شدند و درصدد برآمدند اولين قيام شهري را عليه متجاوزان به
وجود آورند.
برخي اقدامات متجاوزان كه موجب تسريع قيام مردم
شهر نجف شد
چنين است . انگليسي ها
مزدوري به نام
حميدخان را مامور اداره نجف كردند و درصدد برآمدند
آزادي هاي مردم و حقوق آن ها را به طور كامل پايمال كنند.
گشتي هاي انگليسي با قلدرمآبي به شهر وارد مي شدند و به آزار
و تحقير مردم مي پرداختند. ستم اين گشتي ها چنان بود كه در
يك مورد
مردم نتوانستند تحمل كنند و دوتن از آنان را كشتند.
هواپيماهاي انگليس پي در پي در فضاي شهر نجف پرواز
مي كردند و در ميان زنان و كودكان ايجاد رعب و وحشت
مي نمودند. سربازان انگليسي پي در پي در اطراف شهر نجف
به نمايش قدرت مي پرداختند و به طور مرتب بهانه جويي
مي كردند و به مردم شهر آزار مي رساندند. سربازان متجاوز
انگليسي به بهانه هاي مختلف اموال مردم را به زور مي ربودند و
آن ها را تحت فشار شديد اقتصادي قرار مي دادند. خلاصه اين
كه متجاوزان به هر نحوي كه مي توانستند به مردم آزار
مي رساندند و حقوق آشكار آن ها را پايمال مي نمودند. به
موازات استمرار آزار و فشار متجاوزان به مردم نجف اشرف
مردم و روحانيان نيز بيكار ننشستند و با گفت وگوها
تشكيل
جمعيت ها و انجمن هاي سري و... درصدد برآمدند زمينه قيام
عمومي عليه اشغالگران را آماده كنند.
مهم ترين و موثرترين تشكلي كه در اين زمان به وجود آمد
جمعيت نهضت اسلامي بود. از چهره هاي مهم و شناخته شده
جمعيت نهضت اسلامي
افراد زير را مي توان نام برد : آيت الله
سيدمحمدعلي بحرالعلوم
شيخ محمدجواد جزايري
ميرزاكاظم خليلي
محمدعلي دمشقي
محمدحسن شليله
شيخ عماد
سيدابراهيم و...
چون مجتهداني مثل سيدمحمدعلي بحرالعلوم
محمدجواد جزايري
عبدالكريم جزايري و محمدعلي دمشقي
در صدر جمعيت نهضت اسلامي قرار داشتند
عده زيادي از
بزرگان شهر مقدس نجف و همچنين مردم عادي شهر به
جمعيت مذكور پيوستند و مبارزه با اشغالگران انگليس را در
صدر برنامه هاي خود قرار دادند.
تقريبا يك سال بعد از تشكيل جمعيت نهضت اسلامي
قيام نجف اشرف آغاز شد. در حالي كه بيش از دو يا سه روز به
اول فروردين 1297 ش نمانده بود (6 جمادي الثاني 1336 ق
برابر 19 مارس 1918 م )
گروهي از مردان مومن و پرشور
نجف اشرف
شبانه به خان عطيه (مركز حكومت انگليسي ها)
حمله كردند و فرماندار انگليسي شهر را كه نامش سروان
مارشال بود
در مقر خودش و در جايي كه انبوهي سرباز از آن
محافظت مي كردند
كشتند و درصدد برآمدند پايگاه
اشغال گران را به تصرف درآورند. سرسختي محافظان قرارگاه و
تجهيزات نوين و زياد آن ها سبب شد كه مبارزان موفق به
تصرف كل پايگاه نشوند و با نزديك شدن صبح
به منظور
شناسايي نشدن
به شهر باز گردند تا در فرصت ديگري به كار
خود ادامه دهند. گروه مذكور كه سردسته آن ها حاج نجم بقال
بود
پيكر حسين گنو را كه در اين حمله به شهادت رسيده بود
بر دوش گرفتند و پس از انتقال پيكر اين شهيد به نقطه امن
بدون آن كه كسي متوجه اقدام آن ها بشود
رهسپار خانه هاي
خود شدند و با طلوع صبح
مثل بقيه مردم در كمال آرامش بر
سركار رفتند و در دكان ها و مغازه هاي خود حاضر شدند تا
جاسوسان و مزدوران انگليس نتوانند آن ها را شناسايي كنند.
بالاخره با هجوم گروهي از مبارزان به قرارگاه سربازان انگليس
قيام عليه اشغالگران در نجف اشرف آغاز شد. در پي اين قيام
سربازان انگليس ديوانه وار شهر مقدس نجف را با انواع
سلاح هاي سبك و سنگين هدف قرار دادند و توپ ها و
مسلسل ها را عليه مردم به كار گرفتند. با هجوم سربازان متجاوز
به شهر مقدس نجف
انبوهي از كودكان
زنان و زائران آماج
گلوله ها شدند و به خاك افتادند. مردم و مبارزان شهر از اين
هجوم وحشيانه هراسي به دل راه ندادند و با تشكيل دادن
هسته هاي مقاومت
به دفاع برخاستند و صدها نفر مسلحانه
خود را به اطراف شهر رساندند تا از ورود نيروهاي متجاوز به
داخل جلوگيري نمايند. در همين حال
گروهي نيز به حفر
خندق مشغول شدند. در اين زمان
اعضاي جمعيت نهضت
اسلامي جلسه اضطراري تشكيل دادند و ضمن بررسي اوضاع
نمايندگاني را به بيرون شهر و به ميان قبايل فرستادند و از آن ها
خواستند هر چه سريع تر به كمك مردم نجف اشرف بشتابند و
در قيام شركت كنند.
انگليسي ها نيز با مشاهده اوضاع خطرناك
به طور همزمان
به چند كار دست زدند. اولا از پادگان هاي انگليس در ساير
نقاط عراق كمك تجهيزاتي و سرباز خواستند و ضمن افزودن
بر تجهيزات خود
نيروهاي نظامي را نيز به چهل و پنج هزار
نفر رساندند. از سوي ديگر به مزدوران و جاسوسان خود
دستورات تازه اي دادند تا در ميان مردم و مبارزان
بذر
اختلاف و نااميدي بپراكنند. علاوه بر اين ها
شهر را به طور
كامل محاصره كردند و خارج از شهر را نيز تحت مراقبت شديد
قرار دادند تا نيروي كمكي به شهر نرسد و كسي نيز خبر قيام
نجف اشرف را به ميان عشاير و به ميان ساير شهرها نبرد.
محاصره نجف اشرف
46 روز طول كشيد . در اين مدت
حوادث متعدد و هولناكي در شهر به وجود آمد و مردم گرفتار
مصايب فراواني شدند كه در اين جا مجالي براي توصيف همه
آن حوادث و مصائب نيست . مردم نجف در طول محاصره
از
آب ونان محروم شدند و انگليسي ها نگذاشتند حتي يك
جرعه آب و يا يك كيسه خوار و بار به شهر وارد شود. گرسنگي
و تشنگي جان بسياري از مردم
به ويژه كودكان را گرفت و
فجايع فراوان به وجود آمد
ولي مردم همچنان در برابر دشمن
وحشي مقاومت مي كردند. روز بيستم قيام
سربازان متجاوز
انگليس در اثر خيانت برخي خودفروختگان و مزدوران
توانستند تپه هاي مشرف به شهر را تصرف كنند و از آن طريق
فشار بيشتر بر مردم وارد آورند و گلوله باران شهر را شديدتر
كنند. مقاومت مردم شهر همچنان ادامه يافت و انگليسي ها
هيچ نشاني از تسليم شدن مردم مشاهده نكردند. اين امر
موجب شد از طريق هوا نيز بمباران محله هاي شهر آغاز شود.
بدين ترتيب
علاوه بر گلوله باران شهر از تپه هاي اطراف و
علاوه بر قحطي و گرسنگي و تشنگي شديد
مردم آسمان
شهر خود را نيز نا امن ديدند. مبارزان و مجاهدان شهر و
آن هايي كه در امر مبارزه با متجاوزان مشهور بودند
با
مشاهده وضع بسيار تاسف بار مردم
حاضر شدند خود را
فداي مردم كنند و داوطلبانه تسليم متجاوزان شوند
زيرا
شرط انگليسي ها براي برداشتن محاصره شهر و قطع گلوله
باران و بمباران
تسليم شدن افرادي بود انگليس آن ها را
دشمنان سرسخت خود در نجف اشرف معرفي كرده بود.
به هر حال
مردم مسلمان نجف اشرف در قيام سال 1293
ش
حماسه هاي فراوان آفريدند و زهر چشمي از دشمن
گرفتند و زنده بودن خود را اعلام نمودند. گر چه مردم مسلمان
نجف اشرف در اثر اين قيام هدف كينه توزي ها و
انتقام جويي هاي وحشيانه قرار گرفتند و مصائب فراوان تحمل
نمودند
ولي زمينه را براي يك انقلاب بزرگ و سراسري كه در
سال 1299 ش اتفاق افتاد
فراهم كردند . انقلابي كه منجر به
استقلال عراق گرديد.
در انقلاب بزرگ و سراسري مردم مسلمان عراق در سال
1299 ش نيز شهر نجف اشرف از پيشگامان انقلاب بود و
تكاپوي فراوان نشان داد
به طوري مجاهدان شهر توانستند
اشغالگران را عقب برانند و حكومت و اداره شهر را در دست
بگيرند.
به طور قطع مي توان گفت كه شهر مقدس نجف در تمام
سال هايي كه استعمارگران و مزدوران آن ها در عراق سلطه
داشته اند
در حال مبارزه بوده و هيچ گاه از تكاپو و جنبش
دست برنداشته است . به همين دليل اين شهر همواره هدف
كينه توزي هاي استعمار و عوامل مزدور قرار گرفته است . كينه
توزي هايي كه بخشي از آن عيان و بخشي نيز پنهان بوده
است . اين وضع در دوره حكومت بعثي ها نيز ادامه داشت و
برنامه و سياست اصلي اين گروه ستمگر در باره شهر نجف
چيزي غير از آزار و سركوب نهان و عيان مردم مسلمان اين
شهر مقدس نبود
زيرا بعثي ها از نجف اشرف و توان بالقوه و
بالفعل آن همواره در هراس بودند. دستگيري هاي گسترده
علما و مردم شهر نجف
اعدام و شكنجه بي رحمانه افراد مومن
و موثر شهر
تبعيد مكرر و گسترده روحانيان و مومنان
نجف اشرف به ايران و ساير نقاط
ربودن و از ميان بردن
ساكنان مومن و مبارز اين شهر و... برنامه عمومي و هميشگي
رژيم بعثي درباره شهر نجف بود و اين موضوع به قدري
گسترده است كه خود تاريخي جداگانه لازم دارد. بنابراين
در
اين جا فقط به سه نمونه اشاره مي كنيم :
در بيستم صفر 1396 قمري
يعني حدود سه سال پيش از
پيروزي انقلاب اسلامي ايران
در شهر نجف اشرف قيامي عليه
بعثي ها به وجود آمد. در اين روز
مردم مسلمان نجف اشرف با
پاي پياده و به حالت قيام
به سوي كربلا حركت كردند.
هنگامي كه حسن البكر و صدام حسين از قيام مردم نجف آگاه
شدند
دستور سركوبي شديد صادر كردند. پس از صدور اين
دستور
شهر نجف و كربلا به شدت از سوي نيروهاي نظامي و
انتظامي محاصره شد و تانك ها و هواپيماي جنگي عراق به
سوي اين دو شهر روانه شدند. با هجوم نظاميان بعثي به مردم
درگيري آغاز شد و تعداد زيادي از مردم مجروح شدند و هفت
نفر نيز به شهادت رسيدند. نظاميان بعثي با تحمل پنج كشته
توانستند قيام 20 صفر 1396 ق را سركوب كنند و عده بسيار
زيادي را روانه زندان ها و شكنجه گاه هاي رژيم بعثي نمايند.
در جريان قيام مذكور 40 نفر از رهبران قيام و افراد موثر آن به
حكم دادگاههاي رژيم بعثي اعدام شدند.
13 رجب سال 1399 ق برابر با 23 بهمن 1357
يعني يك
روز پس از پيروزي انقلاب اسلامي در ايران
قيام شكوهمندي
در نجف اشرف روي داد. در اين روز
مردم مسلمان نجف
اشرف به طور گسترده در خيابان هاي شهر به راهپيمايي
پرداختند و با شعارها و حركت هاي انقلابي
رژيم بعثي را به
لرزه انداختند. رژيم بعثي با مشاهده قيام مردم نجف اشرف
بي رحمانه اقدام به سركوب قيام كرد و نيروهاي ويژه گارد
مخصوص را عليه مردم وارد خيابان هاي شهر نمود. پس از آن
كه رژيم بعثي موفق به سركوب قيام مذكور شد بسياري از
افراد موثر و مبارز را دستگير نمود و تعدادي از اين افراد را
بدون آن كه نشاني از آن ها باقي بگذارد
از ميان برد.
در سال هاي 1358 و 1359 نيز در شهر مقدس نجف
قيام هاي بزرگ و شكوهمندي به وقوع پيوست . در اين زمان
شهر نجف كاملا از حالت عادي خارج شده بود و در
خيابان هاي شهر وضعيت قيام و انقلاب به خوبي احساس
مي شد. هر روز گروه انبوهي دست به تظاهرات مي زدند و عليه
رژيم بعثي عراق شعار مي دادند. هر روز عشاير و مردم ساير
شهرها به منزل شهيد آيت الله صدر مي رفتند و با ايشان براي
قيام و انقلاب بيعت مي كردند. هر روز صداي اسلامخواهي
مردم شهر نجف از روز گذشته بلندتر مي شد. هر روز مردم با
جرات و شجاعت بيشتر به ميدان ها و خيابان هاي شهر گام
مي نهادند و سقوط رژيم بعثي را خواستار مي شدند و... رژيم
بعثي كه اوضاع را چنين ديد
در صدد برآمد آيت الله صدر را كه
محور قيام مردم بود
به هر نحوي كه ممكن است از ميان
بردارد. به همين دليل
منزل اين عالم بزرگ و مجاهد كاملا
تحت محاصره قرار گرفت .
به هر حال
در اين دوره نيز شهر مقدس نجف در راه قيام
و انقلاب خود
بهاي سنگين و عزيزي پرداخت و رژيم حيواني
صدام حسين اقدام به دستگيري شهيد آيت الله صدر و خواهر
دانشمند و بزرگوارش بنت الهدي صدر نمود. دستگيري
شهيدآيت الله صدر زماني صورت گرفت كه رژيم صدام حسين
به اين نتيجه رسيد كه با محاصره منزل شهيد آيت الله صدر
نتوانسته است شعله هاي قيام و انقلاب را در نجف خاموش
كند .
آيت الله صدر ساعت سه بعدازظهر روز شنبه 16 فروردين
1359 دستگير شد و سه روز بعد 19 فروردين 1359 همراه
خواهرش
توسط دژخيمان رژيم حيواني صدام حسين به
شهادت رسيد. همزمان با شهادت آيت الله صدر
عده اي
ديگري از مومنان و مبارزان نجف اشرف نيز به شهادت
رسيدند.
علاوه بر اين كه شهر مقدس نجف در طول تاريخ معاصر
همواره هدف كينه توزي هاي استعمارگران
مزدوران استعمار
و بعثي ها بوده است
هدف هجوم وحشيانه پيروان متعصب
فرقه وهابي نيز قرار داشته است . با اين حال
اين مهاجمان
هيچ گاه نتوانسته اند صدمه جدي به اين شهر وارد آورند و
مردم آن جا را گرفتار مصائب بزرگ نمايند. زيرا مردم شهر
نجف همواره در برابر اين هجوم متحد و مقاوم بوده اند. در
سال 1214 ق
كارواني از نجد كه سواران وهابي از آن محافظت
مي كردند
وارد نجف شد. وهابي ها در نجف متوجه زيارت يكي
از روساي قبايل شيعه شدند و به اين بهانه كه شخص مذكور
كار حرامي انجام داده است
او را كشتند. اين واقعه سرآغازي
شد براي درگيري بين وهابي هاي مهاجم و مردم شهر نجف در
سال هاي بعد.
در سال 1216 ق وهابي ها پس از آن كه در كربلا مردم را
قتل عام كردند
به نجف اشرف هجوم بردند. مردم شهر نجف
به رهبري علما آماده دفاع از شهر شدند تا بلايي كه به سر
مردم كربلا آمده بود
بر سر مردم شهر نجف نيايد. مهاجمان
كه تصميم قاطع مردم را در دفاع از شهر ديدند
بدون درگيري
فرار كردند.
در سال 1221 ق بار ديگر نجف اشرف هدف هجوم
وهابي ها قرار گرفت . در اين زمان
علامه شيخ جعفر
كاشف الغطا رهبري و فرماندهي دفاع از شهر را عهده دار شد
و شروع به جمع آوري سلاح و بسيج مردم كرد. در جريان
حمله مذكور
نجف اشرف به محاصره درآمد و جنگ شروع
شد. وهابي ها برخي ديوارهاي شهر را نيز تصرف كردند
ولي
در اثر مقاومت مدافعان و تدبير علامه كاشف الغطا مهاجمان
700 نفر كشته بر جاي نهادند و از محاصره شهر دست
برداشتند و فرار كردند. در مواقع ديگر نيز وهابي ها به نجف
اشرف هجوم بردند
ولي همان طور كه اشاره شد
هيچ گاه
نتوانستند به اين شهر ضربه جدي وارد آورند
به هر حال
نجف اشرف در تمام طول تاريخ معاصر
درست مثل زمان حاضر
تجلي گاه حماسه ها بوده است
همچنان كه همواره از كينه توزي هاي دشمنان درامان نمانده
است و اكنون نيز در امان نيست و هر روز با حادثه اي رو به رو
مي باشد.
علي وزوايي
در طول نود سال گذشته
شهر مقدس نجف
همواره يكي از مهم ترين پايگاه هاي مبارزه با
استعمار در عراق بوده است و اكنون نيز از مهم ترين
مراكز مبارزه با اشغال گران آمريكايي و انگليسي به
شمار مي رود. به همين دليل
هر روز شاهد
انتقام گيري هاي وحشيانه دشمنان اسلام از اين شهر
هستيم .
شهر مقدس نجف از جنگ جهاني اول تا امروز
پيوسته تجلي گاه حماسه و قيام عليه استعمارگران
مزدوران بيگانه
بعثي ها و... بوده است و در طول
اين زمان
قيام هاي متعددي در اين شهر به وقوع
پيوسته است
