دولت موقت عراقيكا
بسم الله الرحمن الرحيم
درست هنگامي كه مردم شهرهاي مختلف عراق غرق در ماتم بودند و پيكر پاره پاره آيت الله شهيد سيدمحمدباقر حكيم را بر روي دستهاي خود تشييع مي كردند آمريكا تركيب دولت موقت مورد نظر خود در عراق را اعلام كرد. در مورد اين دولت آنچه مهم است و آمريكا نيز به آن توجه دارد تركيب آن نيست بلكه اينست كه اعضا اين دولت منتخب مردم نيستند بلكه مثل شوراي حكومتي عراق منصوب آمريكا هستند. به عبارت روشن تر حاكم آمريكائي عراق يعني « برمر » اكنون شاه عراق است و دولت موقت دولت مورد نظر اوست بويژه آنكه اين دولت فاقد وزارت دفاع است يعني همه چيز در دست ارتش آمريكا.
با چنين وضعيتي صدبار هم كه دولت تعيين شود چيزي در عراق تغيير نخواهد كرد. مردم عراق خواهان قطع دخالت هاي آمريكا و انگليس در امور كشورشان هستند و به چيزي كمتر از خروج اشغالگران از عراق و خودداري آنان از هر گونه دخالتي در آن كشور راضي نخواهند شد. اين خواسته طبيعي يك ملت است و متن وعده هائي است كه دولتهاي آمريكا و انگليس قبل از اشغال عراق و حتي بعد از سقوط صدام به مردم عراق مي دادند. آنها تاكيد مي كردند كه ما درصدد آزاد كردن مردم عراق و سپردن سرنوشت آن كشور به دست خود مردم هستيم . آمريكا و انگليس تا آنجا پيش رفتند كه حتي نام جنگ عليه رژيم صدام را « جنگ آزاديبخش » گذاشتند اما اكنون مردم عراق نه تنها آزاد نيستند بلكه احساس مي كنند از اسارت صدام كه يك ديكتاتور محلي بود به اسارت آمريكا و انگليس كه ديكتاتورهاي جهاني هستند درآمده اند ديكتاتورهائي كه ده ها ديكتاتور محلي همانند صدام را پرورش داده اند و بعد از آنكه تاريخ مصرف پرورش يافتگانشان به پايان رسيد به جابجائي آنها اقدام مي كنند و يا خود جاي آنها را مي گيرند.
مردم عراق اكنون نه تنها اختياري براي تصميم گيري و تعيين سرنوشت خود ندارند بلكه از ضروري ترين نيازهاي خود كه بالاترين آنها امنيت است نيز محرومند. جان مال محل سكونت و ناموس مردم عراق در معرض شديدترين خطر قرار دارد و اشغالگران نه تنها هيچ احساس مسئوليتي در برابر اين امور ندارند بلكه حتي قدرت تامين امنيت خود را نيز ندارند. اعتراف بلندپايه ترين مسئولان آمريكايي به ناتواني در برقراري و حفظ امنيت در عراق و اظهارات « پل برمر » حاكم آمريكائي عراق كه گفت « ما بايد بكشيم تا كشته نشويم » رسوائي بزرگي براي اشغالگران آمريكائي و انگليسي و شوربختي سنگيني براي ملت عراق است . كار آمريكائي هاي مدعي قدرتمندي به جائي رسيده است كه به « استراتژي كشتار » در برابر مردم عراق متوسل شده اند و كساني كه مدعي بودند براي آزادسازي مردم و نجات آنها از كشتارها و شكنجه ها و محدوديت هاي تحميل شده توسط صدام به عراق لشكركشي مي كنند اكنون بدترين كشتارها شكنجه ها محدوديت ها و تجاوزات را به مردم مظلوم عراق تحميل مي كنند.
آمريكائي ها ثابت كرده اند كه از هر نظر جاي صدام را در عراق گرفته اند و حتي بسيار بدتر از صدام و حزب بعث او عمل مي كنند. هر چند آمريكائي ها با توسل به فريبكاري هاي تبليغاتي تلاش مي كنند توطئه ترور آيت الله سيدمحمدباقر حكيم را به گردن ديگران بيندازند ولي همه مي دانند كه آمريكائي ها براي حذف همه رهبران قدرتمند و موجه عراق كه بصورت بالفعل يا بالقوه مانع تحقق اهداف آنها محسوب مي شوند اقدام به چنين جنايات كثيفي مي كنند. نهايت ساده انديشي است اگر كسي باور كند آمريكا در به شهادت رسيدن آيت الله سيدمحمدباقر حكيم دخالت نداشته است . اين شيوه سازمان جاسوسي آمريكا (سيا) است كه مخالفان آمريكا را مي كشد و براي آنها اشك تمساح هم مي ريزد و به بازماندگان آنها تسليت هم مي گويد. آمريكا به اين روش كثيف تا هموار ساختن راه براي استقرار دولت كاملا دست نشانده و مورد نظر خود ادامه خواهد داد مگر آنكه مردم عراق به بركت خون پاك شهداي جمعه خونين نجف و ساير شهداي راه استقلال و آزادي و حاكميت اسلام در عراق اشغالگران را با قدرت برخاسته از وحدت صفوف خود اخراج كنند و سرنوشت عراق را خود به دست بگيرند. اين تنها راه نجات عراق از بحران اشغال است .
