بيروت ـ خبرگزاري
جمهوري اسلامي : ساخت
ديوار حايل ميان سرزمين هاي
اشغالي 1327 و كرانه باختري
رود اردن كه « اسرائيل » نام
« ديوار امنيتي » را به آن داده و
از سال گذشته آغاز كرده است ,
تجاوز آشكار به حقوق مردم
فلسطين به شمار مي رود.
با تكميل مراحل ساخت
اين ديوار , بخش هاي وسيعي از
زمينهاي كشاورزي فلسطيني ها
در « قدس » , « بيت لحم » و
« الخليل » به سود شهرك هاي
صهيونيست نشين مصادره و در
پي آن , اين زمينها مانند نوار
غزه به يك منطقه صحرايي
تبديل خواهد شد.
رژيم صهيونيستي با
احداث اين ديوار قصد دارد با
كوچ دادن ساكنان كرانه باختري
و گسترش شهرك سازي , آن را
به نوار غزه ديگري تبديل كند
تا باقيمانده مردم فقير و محروم
آن به ويژه كشاورزان به
كارگران ساختماني شهرك هاي
يهودي نشين تبديل شوند.
در شرايطي كه همه نگاهها
متوجه نتايج توافق آتش بس و
آزادي ديگر اسيران فلسطيني از
زندانهاي رژيم صهيونيستي
است , بولدوزرهاي اسرائيلي
شبانه روز سرگرم صاف كردن
زمينهاي كشاورزي فلسطينيان
در كرانه باختري با هدف
احداث و تكميل ديوار حايل
هستند.
احداث اين ديوار كه
سرزمين هاي اشغالي 1327 را
از كرانه باختري جدا مي سازد
براي مردم فلسطين يادآور
« ديوار برلين » است .
هدف مسئولان رژيم
صهيونيستي از ساخت ديوار
حايل , جدا كردن اسرائيليها و
فلسطينيها نيست بلكه يكي از
مهمترين اهداف آنها قطع
ارتباط ميان 700 هزار نفر از
اهالي روستاها و شهرك هاي
فلسطيني مجاور ديوار با ديگر
فلسطيني هاي ساكن در مناطق
كرانه باختري است .
ساخت اين ديوار در
خرداد سال 1379 در كابينه
رژيم صهيونيستي به رياست
« آرييل شارون » به تصويب
رسيد و سال گذشته عمليات
اجرايي آغاز شد و هفته گذشته
احداث بخش نخست اين
ديوار 350 كيلومتري به پايان
رسيد.
طول اين بخش 140
كيلومتر است كه يك هزار و
328 كيلومتر مربع از زمينهاي
مردم فلسطين يعني 23 درصد
كرانه باختري را دربر مي گيرد ,
همچنين بخش دوم آن كه در
ديماه سال گذشته از تصويب
كابينه « اسرائيل » گذشت 210
كيلومتر طول دارد كه در دست
ساخت است .
در كنار اين ديوار بتوني به
بلندي شش متر , ديواري از
سيم خاردار داراي جريان برق
نصب و تعدادي خندق بزرگ
حفر شده است و به تجهيزات
هشداردهنده نيز مجهز است .
منابع فلسطيني تاكيد دارند
كه با پايان گرفتن ساخت ديوار
حايل نزديك به 50 درصد
كرانه باختري رود اردن به
سرزمينهاي اشغالي 1327
ضميمه خواهد شد.
مسئولان رژيم
صهيونيستي مدعي هستند كه با
احداث اين ديوار امكان نفوذ
فلسطينيها براي اجراي
عمليات در داخل اسرائيل را از
بين مي برند ضمن آنكه وجود
تجهيزات هشدار دهنده
الكترونيكي به پليس اين امكان
را مي دهد تا به محض ورود فرد
يا افرادي به درون « اسرائيل »
آنها را شناسايي و دستگير كند.
به عقيده آگاهان سياسي ,
احداث اين ديوار كه اقدامي
كاملا غير انساني و نژاد پرستانه
است از كرانه باختري , زنداني
بزرگ مي سازد.
به سخن ديگر « اسرائيل » با
اتمام ساخت ديوار حايل
مي تواند براي زير فشار قرار
دادن فلسطينيان براي مدت
طولاني راههاي ارتباطي را به
سرزمينهاي اشغالي به روي
آنان ببندد.
رژيم صهيونيستي در
مرحله نخست ساخت اين
ديوار 13 روستاي فلسطيني در
شمال كرانه باختري را به درون
سرزمينهاي اشغالي 1327 و به
تعبير ديگر به بخش غربي ديوار
منتقل كرده است .
اين رژيم همچنين تاكنون
هشتاد و سه هزار اصله درخت
فلسطيني ها را قطع كرده و براي
تامين آب موردنياز شهركهاي
صهيونيست نشين , روستائيان
فلسطيني را از 31 حلقه چاه
عميق آب محروم كرده است .
افزون براين , زمينهاي
210 هزار نفر از ساكنان 67
روستاي فلسطيني در نزديكي
ديوار حايل قرار خواهد گرفت
كه از اين پس آنان با مشكلات
جدي در بهره برداري از
چاههاي آب كه پيشتر در كرانه
باختري بود و با احداث اين
ديوار به درون سرزمينهاي
اشغالي 1327 منتقل شده , رو
به رو خواهند شد.
به بيان ديگر احداث اين
ديوار توسط رژيم صهيونيستي
كشاورزان را از كار در زمينهاي
كشاورزي شان محروم خواهد
كرد و بر مشكلات و تنگناهاي
اقتصادي ساكنان مناطق
فلسطيني خواهد افزود.
به رغم ادعاي مسئولان
رژيم صهيونيستي مبني بر
اينكه ساخت اين ديوار جنبه
امنيتي دارد آگاهان سياسي
تاكيد دارند كه اين رژيم در پي
سيطره بر منابع بسيار با ارزش
آب و زمينهاي حاصلخيز
كشاورزي به ويژه باغ هاي
مركبات و كشتزارهاي زيتون در
شمال كرانه باختري
است .
رژيم صهيونيستي با
سيطره بر چاهها و سفره هاي
آب زير زميني كرانه باختري تا
حدود قابل توجهي مشكل
جدي كم آبي شهركهاي
يهودي نشين در كرانه باختري
و درون سرزمينهاي اشغالي
1327 را تامين خواهد كرد از
اين رو اين اقدام را تنها
مي توان در چارچوب « سياست
آب دزدي » اين رژيم تفسير
كرد.
همچنين از پيامدهاي
خطرناك احداث اين ديوار
سرگرداني 700 هزار فلسطيني
خواهد بود كه به دليل قرار
گرفتن روستاهايشان در آن
سوي ديوار امكان ورود به
سرزمينهاي اشغالي 1327 را
ندارند وبراي رفتن به كرانه
باختري مي بايد از مسئولان
نظامي و امنيتي اين رژيم مجوز
دريافت كنند.
بنابراين اصرار رژيم
صهيونيستي به ادامه ساخت
اين ديوار در كنار اقدام به
بازداشت فعالان فلسطين , ترور
مبارزان , سوزاندن كشتزارها و
ايجاد رعب و وحشت در
مناطق مختلف فلسطين چيزي
جز تجاوز آشكار به حقوق
انساني مردم اين سرزمين
نيست .
ديوار نژادپرستانه اي كه شارون در كرانه باختري
ايجاد مي كند , تازه ترين جلوه تعرض به حقوق ملت
فلسطين محسوب مي شود
|
ليست سياه
|
« ليست سياه » عنوان كتابي است كه از سوي خانم
« كريستينابورجسون » روزنامه نگار امريكائي نوشته شده
است .
وي تجربه 18 ساله خود و همكاران روزنامه نگار خويش را
برشته تحرير درآورده است , بورجسون در اين كتاب به نكته
مهمي اشاره مي كند و آن اين است كه هرگاه به مسئله مهم و
حساس در مورد شركتهاي آمريكايي برخورد كرده و يا راجع به
شخصيتهاي بلندپايه تحقيق و بررسي كرده كار خود را از دست
داده و قرارداد كاري خود را با اين رسانه ملغي ديده
است .
BLack خانم بورجسون كه كتاب خود را تحت عنوان «
» تاليف كرده و گورفيدال نويسنده معروف آمريكايي List
مقدمه اي براي آن نوشته است در مورد سرنگوني هواپيما « تي
دبليواي » بر فراز « لانگ آيلند » در 26 تير 1376 تحقيقاتي بعمل
آورده و اين احتمال را بررسي نموده كه آيا اين هواپيما با موشك
نيروهاي آمريكائي سرنگون شده است يا خير.
نويسنده كتاب معتقد است كه رسانه ها و مطبوعات در
آمريكا آزادند بشرطي كه محدوديت هاي منابع دولتي آمريكا و
آژانس هاي دولتي همچون سازمان سيا و يا اف بي آي و
شركتهاي بزرگ آمريكائي را زير سئوال نبرند.
وي در مورد سرنگوني هواپيماي « تي دبليواي » مي گويد كه
تحقيق در باره اين فاجعه مرا به واقعيت هاي موجود در ايالات
متحده آشنا ساخت و آن اينكه شركت هاي بزرگ در صورتي كه با
يك روزنامه نگار كنجكاو و ماجراجو مواجه شوند , به آن
روزنامه و رسانه فشار وارد مي كنند كه قرارداد اين روزنامه نگار
را لغو كند. وي مي افزايد كه در اثر تحقيقي كه در باره هواپيماي
امريكائي بعمل آورده و به دروغ پردازي هاي دولت پي برده و آنرا
در مصاحبه با تلويزيون سي بي اس فاش ساخته است كار خود را
از دست داده و قرباني تباني شركت مزبور با مسئولان سياسي و
نظامي آمريكا شده است .
بورجسون مي گويد : زماني كه در مورد احتمال اصابت
موشك به هواپيما سئوالي رامطرح كردم , تحت فشار قرار گرفتم
و مجبور شدم قرارداد خود را با تلويزيون سي بي اس پايان دهم .
بورجسون مي افزايد : يكي از مسئولين كانال تلويزيوني سي
بي اس روابط مستحكمي با پنتاگون داشت و همواره تاكيد مي كرد
كه هواپيماي تي دبليواي در اثر نقص فني سقوط كرده است . ولي
مي گويديكي از روزنامه نگاران امريكايي مداركي را در اختيار من
قرارداد كه نشان مي داد اطلاعاتي پنهان گرديده است و زماني كه
قصد داشتم اين مدارك را در برنامه « 60 دقيقه » عرضه كنم ,
مقامات اف بي اي از كانال تلويزيوني خواستند اين مدارك را به
آنان تحويل دهم و من مجبور شدم اين كار را انجام دهم سپس
قرار دادم با تلويزيون فسخ گرديد و به من گفته شد كه نيازي به
كار من ندارند.
بورجسون مي گويد : رئيس جديد سي بي اس چند هفته قبل
از اين ماجرا براي من آرزوي « آينده اي درخشان » در اين كانال
تلويزيوني كرده بود.
بورجسون در برنامه اي تحت عنوان « گوناگون » مشغول كار
شد . در اين مدت تلاش كرد با 30 تن از شهود سرنگوني
هواپيماي « تي دبليو اي » صحبت كند ولي رئيس برنامه از او
خواست فعاليت خود را متوقف كند. قرار بر اين بود برنامه اي در
اين زمينه به مدت 10 دقيقه تهيه و اجرا گردد .
بورجسون در كتاب خود تجربه 18 تن ديگر از
روزنامه نگاران بزرگ و نويسندگان امريكايي را نقل مي كند. وي
مي گويد : اين كتاب قبل از حمله آمريكا به عراق منتشر گرديده
است و در هنگام حمله آمريكا به عراق اين گفته رئيس جمهوري
آمريكا مطرح شد كه « هر كه از رئيس جمهوري انتقاد كند دشمن
منافع ملي آمريكا است . » مردم آمريكا هنوز نمي دانند كه آمريكا
براي چه علتي عليه عراق وارد جنگ شده است . بورجسون
معتقد است كه بر رسانه هاي جمعي آمريكا خود سانسوري حاكم
است و روزنامه ها و تلويزيون هاي مهم آمريكا نميخواهند
مشكلات بزرگ را مطرح كنند زيرا مسئولين رسانه ها مايل نيستند
تذكري از مقامات كاخ سفيد و يا پنتاگون و يا وزارت خارجه
دريافت كنند و از اين طريق منابع خود را از دست بدهند.
وي مي افزايد در صورتي كه يكي از خبرنگاران از خط قرمز
تجاوز كند , از سوي مسئولين اين روزنامه هشدار دريافت مي كند
و در صورتيكه آن رسانه به آن خبرنگار نياز داشته باشد , او را از
يك قسمت به قسمت ديگري منتقل مي كنند.
بورجسون در باره حوادث 20 شهريور آمريكا مي گويد :
تلويزيون هاي آمريكا قبل از اين حادثه هيچ مطلبي در باره اعراب
مطرح نمي كردند و هيچ چيزي در باره سياست آمريكا در
خاورميانه عنوان نمي كردند. باستثناي مسائلي همچون روابط
آمريكا و اسرائيل .
وي مي افزايد : همه مطالب مربوط به اختلافات فلسطيني ها
و اسرائيلي ها از ديد و نقطه نظرات مقامات اسرائيلي مطرح
مي شد.
وي معتقد است كه حوادث 20 شهريور براي آمريكا يك
فاجعه بزرگ بود چرا كه هيچكس احتمال وقوع اين حادثه را
نمي داد و اين مشكل بزرگي براي رسانه هاي جمعي آمريكا بشمار
ميرود. بورجسون مي گويد : رسانه هاي جمعي آمريكا آزادند در
مورد تعدادي از مسائل بحث و گفت و گو كنند ولي زماني كه
مسئله به يكي از مقامات بلندپايه مربوط شود و يا فعاليت
شركت هاي آمريكائي بزرگ زير سئوال مي رود , وضع دگرگون
مي شود و سانسور برقرار مي شود و تحقيق در باره اين مسائل
ممنوع مي گردد.
يك روزنامه نگار آمريكائي : رسانه هاي
آمريكا , آزادند كه هرچه مي خواهند بگويند
و بنويسند به شرط آنكه محدوديتهاي وضع
شده از سوي دولت و منابع سياسي و نظامي
كشور و آژانس هاي امنيتي از جمله سيا , اف
بي آي و شركتهاي بزرگ آمريكائي را رعايت
كنند!
|
|