وحدت دشمن دارد
بسم الله الرحمن الرحيم
اعلام خبر ديدار دو روحاني مبارز كه براي چندين دهه در جهت حفظ و تعالي اقتدار اسلام و مسلمين هم سنگر بوده اند تلاش كرده اند و خون دل خورده اند قاعدتا نبايستي خبر دست اول و تعجب انگيزي باشد كه نظرها را به خود جلب كند اما وقتي دست هاي خيانتكاري در تلاش است كه در ميان صفوف روحاني شكاف و دو دستگي و اختلاف ايجاد كند حتي در زير يك سقف نشستن اين دو تن اهميت پيدا مي كند تيتر اول برخي روزنامه هاي طالب وحدت مي شود و به همان اندازه و چه بسا بيشتر از آن باعث خشم و اعتراض و مخالفت علني و عملي كساني مي گردد كه از وحدت در جامعه وحشت دارند و بقاي خود را در اختلاف و دودستگي و ايجاد تضاد ميان نيروهاي انقلاب جستجو مي كنند.
اعلام خبر ديدار آيت الله مهدوي كني عضو برجسته و از بنيانگذاران جامعه روحانيت مبارز تهران و حجت الاسلام والمسلمين كروبي دبيركل مجمع روحانيون مبارز تهران هرچند بعد از چاپ اعلام اين ديدار مربوط به چندي قبل است واكنش هاي مختلفي را برانگيخت . بخش اعظم نيروهاي انقلاب و كسانيكه به وحدت وفاق عمومي و همدلي بين نيروهاي انقلاب مي انديشند از آن استقبال كردند و آنرا به فال نيك گرفتند اما در اين ميان كساني هم بودند كه نخواستند و يا اگر هم خواستند نتوانستند خشم و كينه و اضطراب دروني خود از وحدت و همدلي روحانيان را پنهان كنند.
جاي تعجب است كسانيكه براي وحدت با مخالفين و معاندين به هر وسيله اي متوسل مي شوند اصول و ارزشها را زير پا مي گذارند عزت و اعتبار نظام و انقلاب را هزينه مي كنند و حتي آبروي خودشان را هم در بين دوستان و دشمنان از بين مي برند تا بلكه با اين و آن به تفاهم و همدلي برسند اما تا اين اندازه نسبت به همدلي و همراهي روحانياني اعلام خطر مي كنند كه براي چندين دهه همسنگر بوده اند دوران حبس و تبعيد و شكنجه در زندانهاي قرون وسطائي ستم شاهي را با همديگر تجربه كرده اند و در شرايطي كه هيچ اميدي به پيروزي اسلام در اين سرزمين وجود نداشت مرد ميدان مبارزه با دشمنان اسلام بودند.
همين مخالفت ها همين اعتراضات غيراصولي همين جوسازيهاي كينه توزانه بخوبي نشان مي دهد كه وحدت روحانيان دشمن دارد مخالف و معترض دارد و حساسيت هائي را با خود بهمراه خواهد داشت . طبعا دو راه حل در اين خصوص متصور است . اول آنكه جماعت روحاني به تعارض و تضاد و برخورد بايكديگر ادامه دهد و هرگز به فكر رفع سوتفاهمات نيفتد هرگز به فكر همدلي و وفاق نيفتد و حتي زير يك سقف جمع شدن روحانيان صاحب انديشه هاي مختلف كه همگي به اسلام و انقلاب و امام و كشور علاقمندند را هم غيرممكن تلقي كند. در اينصورت خشم كينه توزان و اعتراض آدمهاي ناراحت هم برانگيخته نمي شود.
راهكار دوم اينست كه بي اعتنا به جوسازان بي توجه به عناصر ناراحت و البته با توجه به ظرافت ها و حساسيت هاي جامعه و بويژه همفكران به تعامل و ارتباط با يكديگر بپردازند جلسات مشترك و منظمي داشته باشند و تا سرحد امكان به رفع سوتفاهمات احتمالي بپردازند و اين نكته مهم را در نظر داشته باشند كه وحدت هرگز بمنزله دنباله روي و اطاعت نيست و متفاوت بودن انديشه ها و مشربهاي سياسي هرگز ملازم تضاد و تعارض و برخورد نيست . بهرحال آدمهاي ناراحت براي خوشايند دشمنان داخلي و خارجي اين انقلاب همچنان سمپاشي مي كنند و ممكن است از اين موضوع هم بعنوان خوراك تبليغاتي خود بهره گيري كنند ولي فراموش نكنيم كه خط مشي امام راحل (ره ) و شيوه عملي آن عزيز دوران اين نبود كه تحت تاثير جوسازي عناصر معاند و آدمهاي ناراحت در جبهه خودي قرار گيرد و بخاطر خوشايند آنها كاري انجام دهد يا از انجام اقدام حقي منصرف شود.
اگر جدا شدن صفوف جماعت روحاني از يكديگر قصور و تقصيري باشد كه هست بهرحال چهره هاي موجه و عناصر وزين هر دو جناح روحاني در اين زمينه دچار اين قصور و تقصير شده اند كه امروزه اعلام خبر گفتگوي دو روحاني مبارز با يكديگر يك اقدام تعجب انگيز تلقي مي شود. اين جو و اين فضاي نامبارك بايستي شكسته شود و اقداماتي براي عملي شدن وحدت واقعي روحانيان صورت گيرد تا دشمنان وحدت براي هميشه نااميد شوند. به همين دليل كه انتشار اين خبر نشان داد وحدت روحانيان دشمن دارد همه روحانيان بايد براي تحقق اين وحدت تلاش كنند و از اين طريق دشمنان اين وحدت كه دشمنان و بدخواهان انقلاب و نظام جمهوري اسلامي و بدخواهان ملت ايران هستند را نااميد نمايند.
