از ادعا تا عمل
بسم الله الرحمن الرحيم
از جمله مشكلات بزرگي كه جامعه ما را رنج ميدهد و موجب بي اعتمادي افكار عمومي مي شود تفاوت ميان ادعا و عمل است . بسياري از احزاب جمعيت ها مسئولان و مديران و حتي همكاران ما روزنامه نگاران شعارهاي خوبي ميدهند و ادعاهاي خوبي را مطرح مي كنند ولي عمل خودشان چيز ديگري است . اين روش از هر كس كه باشد بد است ولي از مسلمانان بدتر.
ماجراي بازداشت دو خبرنگار و فيلمبردار مستندساز تلويزيون توسط نظاميان آمريكائي در عراق دوگانگي شديد ميان ادعاها و عمل مدعيان حمايت از حقوق بشر و جايگاه روزنامه نگاران و نويسندگان و خبرنگاران و اصحاب رسانه هاي جمعي را نشان داد. كساني كه خود را موظف ميدانند حتي براي روزنامه نگاري كه به دليل فساد اخلاق و تجاوز به نواميس مردم در محيط كاري مطبوعاتي دستگير شده است به سرو سينه بزنند و بيانيه بدهند و موضعگيري كنند حاضر نميشوند براي مستندسازان تلويزيون كه بدون هيچ جرمي توسط نظاميان آمريكائي دستگير شده اند و اكنون نزديك يكماه است كه در اسارت آنها بسر مي برند كمترين اظهار تاسفي كنند! همين افراد به نفع يك عكاس ايراني الاصل كه براي يك نشريه كانادائي عكس و گزارش تهيه مي كرد و متهم به جاسوسي نيز بود و قدر مسلم اينست كه برخلاف مجوز صادره از مكانهاي ممنوعه عكسبرداري مينمود و به همين جرم دستگير شد و به مرگ مشكوك فوت كرد بارها موضعگيري نموده و حتي يكبار هم به تخلفات وي كوچكترين اشاره اي نكردند براي او اعلام مجلس يادبود نموده و با همه عناصر خارجي كه دولت جمهوري اسلامي ايران را بي دليل سرزنش كردند همصدا شدند ولي در زمينه خبرنگاران و فيلمبرداران صدا و سيما كه مدتي است در اسارت نظاميان آمريكائي هستند هيچ احساس مسئوليتي نكرده اند.
اين دوگانگي بيشترين لطمه را به خود اين جماعت ميزند و البته لطمه بعدي را نيز به جامعه ايران وارد مي كند كه در استيفاي حقوق شهروندان خود دچار مشكلاتي از اين قبيل است بويژه آنكه جريان هاي سياسي كشور نيز گرفتار همين دوگانگي در ادعا و عمل هستند و به وظايف خود در قبال حقوق شهروندان ايراني به درستي عمل نمي كنند. اين وضعيت اسفبار متاسفانه دامنگير بعضي دستگاه هاي اجرائي كشور نيز شده و موجب ضعف پيگيري حقوق اتباع ايراني در موارد مختلف گرديده است . اگر ميان اقداماتي كه دولتهاي ديگر براي استيفاي حقوق اتباع خود در سراسر جهان بعمل مياورند و آنچه توسط دستگاه هاي مسئول كشور ما در حمايت از اتباع ايراني كه به حقوق آنها در ساير كشورها تجاوز ميشود مقايسه اي بعمل آيد قطعا اين واقعيت تلخ روشن خواهد شد كه پيگيريهاي مسئولين ما ناچيز و غيرقابل اعتناست . اينكه چه عواملي موجب اين وضعيت غيرقابل قبول شده نكته ايست كه بايد مورد بررسي قرار گيرد اما اين واقعيت را نبايد كتمان كرد كه ميان ادعاها و آنچه صورت ميگيرد تفاوت زيادي وجود دارد.
درخصوص دو گزارشگر و فيلمبردار مستندساز ايراني كه اكنون اسير نظاميان آمريكائي هستند اين واقعيت را نميتوان انكار كرد كه تلاش قابل ملاحظه اي صورت نگرفته است . اين اقدام در خاك عراق توسط يك ارتش اشغالگر و متجاوز صورت گرفته كه هيچ حقي براي حضور در آن كشور ندارد و هر روز مورد اعتراض مردم آن كشور است . در موارد مشابه هنگامي كه دستگير شدگان از اتباع كشورهاي غربي يا مورد حمايت غربي ها باشند در همان ساعات اوليه سروصداي چنين واقعه اي سرتاسر جهان را فرا ميگيرد و تبليغات مربوط به آن لحظه اي قطع نميشود ولي اسارت اين دو مستندساز به دليل آنكه ايراني هستند و تخلف توسط آمريكا صورت گرفته اصولا هيچ جائي در تبليغات جهان و حتي مجامع مدعي حقوق بشر ندارد. اين علاوه بر آنكه رسوائي بزرگي براي مدعيان حقوق بشر است وضعيت اسفبار كرامت انساني را در جهان امروز به نمايش ميگذارد و با بلندترين صدا اين واقعيت تلخ را فرياد مي كند كه امروزه جهان با قانون جنگل اداره ميشود و آمريكا قانونگذار و مجري و همه كاره اين جنگل است . اين وضعيت هرچند نگران كننده است اما نبايد ما را از تلاش براي براندازي اين ستم تاريخي كه بر ملتها ميرود نااميد سازد. ما بايد تلاش كنيم هم براي احقاق حقوق شهروندان ايراني و هم براي نجات جهان از حاكميت قانون جنگل .
