نهضت خدمت رساني به مردم در كلام شهيدان
از تمام اقشار ملت اعم از كسبه اطبا مهندسين علما و سپاهيان به عنوان يك فرد از اجتماع كه حق بر گردنش هست تشكر مي كنم و عرض مي دارم كه هر كدام از شما ممكن است در كار خود كمبودهايي حس كنيد و مشكلاتي براي شما باشد اينجانب خواهشمند است كه موقعيت اسلام و انقلاب و كشور را در نظر گرفته و صبر پيشه بكنيد و توجه داشته باشيد كه در مشكلات است كه انسانها آزمايش مي شوند. كاري نكنيد كه خداي نخواسته در مقابل شهدا و خانواده محترمشان جوابي نداشته باشيد كه بدهيد.
ديگر از مسوولين محترم و مردم حزب الله مي خواهم كه در مقابل آن افراديكه نتوانستند از طريق عقيده مردم را از انقلاب دور و منحرف كنند و الان در كشور دست به مبارزه ديگري از طريق اشاعه فساد و فحشا و بي حجابي و.... زدند در مقابل اينها ايستادگي كنند و با جديت هر چه تمامتر جلوي اين فسادها را بگيرند.
سردار سرلشگر پاسدار حاج حسين خرازي
فرمانده لشكر 14 امام حسين (ع )

براي سردار شهيد « سبزعلي خداداد » فرمانده گردانهاي انصارالحسين (ع ) لشكر ويژه 25 كربلا
اشاره : سردار شهيد « سبزعلي خداداد » در دومين روز از ماه فروردين سال 1338 هـ . ش در روستاي هكته پشت از توابع شهرستان بابل به دنيا آمد و 27 سال بعد در حالي كه فرماندهي گردانهاي انصارالحسين (ع ) (1 ) و (2 ) از لشكر ويژه 25 كربلا را به عهده داشت به فيض عظيم شهادت نائل آمد.
آنچه مي خوانيد خاطرات كوتاهي است از زندگي ايشان كه در نشستي صميمانه با خانواده همرزمان و همسنگران ايشان بازگو شده است اميد آنكه نظر شما خوانندگان عزيز را جلب نمايد.
« جبهه و جنگ »
مهربان و دوست داشتني
زماني كه « سبزعلي » به دنيا آمد وضعيت اقتصادي ما معمولي بود. آنقدر درمي آورديم كه زندگي را سر مي كرديم . كار من هم كشاورزي بود و شالي مي كاشتم . او را در دوران كودكي به هيچ جا نفرستاديم و بيشتر او را در خانه نگه مي داشتيم . او بازي با يك توپ را به ديگر بازيها ترجيح مي داد و اگر توپ نبود. خودش را به چيز ديگري مشغول مي كرد. او در سنين كودكي و خردسالي به پدر بزرگش علاقه زيادي نشان مي داد و اين علاقه متقابل بود. در دوران دبستان بسيار مهربان و دوست داشتني برخورد مي كرد و بهمين خاطر دردل همه جا باز كرده بود.
راوي : پدر سردار شهيد « خداداد »
همراه با انقلاب
« سبزعلي » در دوران كودكي بسيار دلسوز و مهربان بود و اگر چيزي داشت با ديگران تقسيم مي كرد منظورم دوران مدرسه است معمولا بچه ها همراهشان خوراكي مي آورند تا وقتي گرسنه شان شد بخورند و رفع گرسنگي نمايند.
خيلي دوست داشت به ديگران احترام بگذارد بخاطر همين همه از او راضي و خشنود بودند. درسش هم خوب بود عموما با هم درس مي خوانديم . اگر مشكل درسي داشت چون من از او 4 سال بزرگتر بودم از من سوال مي كرد من هم به او ياد مي دادم و مشكلش را رفع مي كردم .
او در سالهاي 56 ـ 55 با شركت در جلسات مذهبي روحاني شهيد « بزاز » وارد تشكيلات انقلاب شد و فعاليتش را گسترده كرد. در پخش اعلاميه هاي حضرت امام (ره ) نيز فعال بود و در راهپيمايي ها و تظاهرات و همچنين در مبارزه با چماقداران شركت مي كرد.
راوي : برادر حضرت قلي خداداد
مديون او
چون در محله مان دبيرستان نداشتيم او را براي ادامه تحصيل به بابل مي فرستاديم . او در دبيرستان امام خميني (ره ) شاهپور سابق درس مي خواند و از نظر درسي مشكلي نداشت و به اندازه يك شاگرد متوسط نمره اش را مي آورد. در كنار درس گاهي بنايي و گاهي هم در كارگاه موزائيك سازي كار مي كرد.
« سبزعلي » در اين دوران رابطه دوستانه و نزديكي با روحاني بزرگوار شهيد « ابوالقاسم بزاز » برقرار كرده بود و اين سبب شد تا روحيه سياسي و انقلابي قوي در او ايجاد شود. بطوريكه خودش مي گفت : « من فعاليت هاي وسيع انقلابي خودم را مديون (شهيد) بزاز هستم . »
كم كم كه گزارشهاي قيام مردم از گوشه و كنار مي رسيد آنها شبها تا صبح به روستاهاي مجاور مي رفتند و شعارهايي عليه طاغوت مي نوشتند و اعلاميه هاي حضرت امام (ره ) را پخش مي كردند. ما هم از راه و هدف او راضي بوديم و خوشحال كه فرزندمان در اين راه قدم برمي دارد.
راوي : پدر سردار شهيد « خداداد »
اهل مشورت
« سبزعلي » در دوران دبيرستان هنگام گرفتاري با من و پدرش مسائل و مشكلات را در ميان مي گذاشت اگر ما مي توانستيم حل كنيم حل مي كرديم و اگر نمي توانستيم با عموها و دوستانش مشورت مي كرد چون اهل مشورت بود. اخلاقش هم در اين دوران زبانزد بود و با متانت خاصي رفتار مي كرد. خاطره اي از آن زمان بگويم شبي مريض بودم و در بستر. او آمد بالاي سرم و به من گفت : « مادرجان ! شما استراحت كنيد. » بعد به خواهر و برادر كوچكش شام داد و آنها را خواباند و بعد از آن تا صبح بالاي سرم نشست و مراقب من بود كه حالم بدتر نشود.
راوي : مادر سردار شهيد « خداداد »
در محاصره
ما به همراه برادر « خداداد » جز اولين نيروهايي بوديم كه براي مبارزه با حزب دمكرات از بابل به منطقه كردستان مناطق سنندج سقز بانه و سردشت اعزام شديم . او در آنجا فرمانده تپه اي كه بين سردشت و تپه كله قندي قرار داشت بود. در همان زمان وقتي ما از بانه براي پاكسازي سردشت حركت كرده بوديم در محاصره كومله و نيروهاي دموكرات قرار گرفتيم كه برادر « خداداد » رشادتهاي زيادي براي شكستن محاصره در آنجا از خود نشان داد كه هيچگاه براي من فراموش شدني نيست .
راوي : رمضان ميرزاپور شفيعي (همرزم )
عروسي ساده
« سبزعلي » ابتدا به كمك يكي از دوستان پاسدارش كه خانم او دوست صميمي من بود از دور با من آشنا شد. بعد از آن پدر و مادرش براي خواستگاري به منزل ما آمدند. من هم بخاطر اخلاق و خصوصيات حسنه اي كه در مورد ايشان شنيده بودم پاسخ مثبت دادم و بعد از خواندن عقد توسط مرحوم حضرت آيت الله روحاني (نماينده ولي فقيه در استان مازندران ) و مراسم عروسي ساده زندگي مشتركمان را در منزل اجاره اي كه صاحب منزل هم يك پاسدار بود شروع كرديم . خرج زندگي مان هم از حقوقي كه سبزعلي از سپاه مي گرفت تامين مي شد.
اخلاقش هم در منزل خيلي خوب بود و هر روز شاهد تحولي در اخلاق و رفتارش بودم مخصوصا تواضع ايشان كه خيلي براي من قابل تحسين بود و هست .
راوي : همسر سردار شهيد « خداداد »
الجار ثم الدار
با اينكه در سپاه مشغول بود و گاه به ماموريت مي رفت ولي به پدرش در امر كشاورزي كمك مي كرد و اگر كسي ديگر نياز به كمك داشت به ياري او مي شتافت . روزي در شاليزارمان مشغول جمع كردن شالي بوديم كه براي همسايه ما مشكلي پيش آمد و نمي توانست كار كند. وقتي « سبزعلي » از اين موضوع با خبر شد به پدرش گفت : اگر اجازه بدهيد من بروم شالي او را جمع كنم و بعد بيايم شالي خودمان را جمع كنم . وقتي پدرش اجازه داد خيلي خوشحال شد و رفت شالي آن پيرمرد را جمع كرد و بعد از آن آمد و در زمين خودمان مشغول بكار شد.
راوي : مادر سردار شهيد « خداداد »
صلاه الليل
زماني كه ما در اهواز « پايگاه شهيد بهشتي » زندگي مي كرديم منزل ما فقط يك اطاق و يك آشپزخانه داشت « سبزعلي » شبها وقتي از خط برمي گشت براي اينكه من از نماز شب خواندش بيدار نشوم به داخل آشپزخانه مي رفت و در را به روي خودش مي بست و نماز شب مي خواند و با خداي خودش راز و نياز مي كرد.
راوي : همسر سردار شهيد « خداداد »
پاهاي برهنه
عمليات كربلاي يك بود ديدم سردار « خداداد » با پاي برهنه در حال هدايت نيروهاست . رفتم كنارش و گفتم : « آقاي خداداد! چرا پابرهنه هستيد. اينجا زمين داغ و پر از تيغ و سنگ است اگر كفش بپوشيد بهتر است » ايشان گفت : « من كه از اصحاب امام حسين (ع ) بالاتر نيستم . آنها در روز عاشورا پابرهنه بودند من مي خواهم با پاي برهنه به ملاقات امام حسين (ع ) بروم . »
راوي : يكي از همرزمان سردار « خداداد »
مصلحتي براي پرواز
قبل از عمليات كربلاي چهار به همراه سردار شهيد « سبزعلي خداداد » و عده اي از فرماندهان گردانهاي لشكر بوسيله وانت تويوتايي در حال آمدن به شمال بوديم كه ناگهان از بيني سردار « خداداد » خون جاري شد و ايشان بدون هيچ مقدمه اي گفت : « مثل اينكه قسمت نيست به شمال بيايم . مصلحت اين است كه بايد به منطقه برگردم » .
لذا ما ايشان را دوباره به قرارگاه رسانديم و خودمان به طرف شمال حركت كرديم ايشان به محض ورودشان به قرارگاه سريعا براي شناسايي منطقه عملياتي كربلاي 4 رفتند و بعد از مدتي به ما خبر دادند كه سردار « خداداد » به شهادت رسيد و همانطوري كه خود سردار اشاره كرده بودند. جاري شدن خون از بيني ايشان مصلحتي بود تا در منطقه بماند و به سوي آسمانها پرواز نمايد.
راوي : برادر « جواد ظهيرنژاد » همرزم
تهيه و تنظيم : حسين ذكريائي