ت خطبه 64 نهج البلاغه
ترجمه و توضيح : علي اكبر مظاهري
از آموزه هاي ارجمند امام المتقين (ع ) يكي اين بود كه باطن پديده ها را به مردمان مي نماياند و با كلام و حياني و الهي خويش آنان را به مسير زندگاني اين جهاني و سرانجام آن و حيات آن جهاني و فرجام آن مي آگاهاند.
آن حضرت در اين خطبه معارفي عظيم را بيان مي فرمايد و نهيب هايي رعدوار را بر سر آدميان مي نوازاند و مردمان را به بيداري و هشياري فرا مي خواند و باطن اين جهان و مسير آن جهان را براي شان مي نماياند : تا خفته نمانند و از غفلت درآيند و درمانده و وامانده نگردند و خويشتن را مهيا سازند و توشه بردارند و طي طريق نمايند و به مكانت فرخنده نيكويان درآيند.
بندگان خدا!
1 ـ تقواي الهي را پيشه سازيد .
2 ـ با كردارهاتان بر اجلهاتان پيشي گيريد مبادا كه وامانيد و آنگاه كه مرگتان سر رسد درمانيد و پذيرايي از آن را نتوانيد.
3 ـ آنچه را كه براي تان مي ماند به بهاي آنچه كه نمي ماند بخريد. پايدارها را با ناپايدارها سودا كنيد و اين جهانيها را برهانيد و آن جهانيها را بستانيد.)
4 ـ توشه دارانه كوچ كنيد كه فراتان خوانده اند .
5 ـ پذيراي مرگ شويد كه اكنون درآمده و بر شمايان سايه افكنده .
6 ـ مردماني باشيد كه بر آنان بانگ زدند و بيدار گشتند .
7 ـ و نيز چونان كساني باشيد كه چون دانستند اين جهان براي ايشان سرايي جاويدان نيست . آن را وانهادند و به جاي آن جهان ديگر را ستاندند.