روزنامه جمهوري اسلامي 23/02/1382 صفحه سرمقاله
*****
بنزين سياسي !


  • بسم الله الرحمن الرحيم
    ديگي كه براي من نميجوشد كله سگ در آن بجوشد!...
    اين منطق كساني است كه همه چيز را براي خود ميخواهند و فدا كردن مصالح كشور و منافع ملت در برابر خواسته هاي شخصي و منافع گروهي و جناحي براي آنها آسان ترين كار است . متاسفانه از هنگامي كه عرصه سياسي كشور جولانگاه جناح هاي سياسي شد اين مصيبت نيز به ملت روي آورد و بسياري از آرمانها و ارزشها را بلعيد و محو كرد.
    اين روزها بحث گران تر شدن بنزين يكبار ديگر ذهن مردم را به خود مشغول كرده است . در مجلس شوراي اسلامي عده اي سخن از ضرورت واقعي كردن قيمت بنزين و افزايش آن تا هر ليتر 200 تومان و بالاتر به ميان آورده اند و مردم انگشت به دهان گرفته اند كه اي خوش انصاف ها هنوز زخم هاي افزايش 30 درصدي قيمت بنزين كه از فروردين همين امسال اعمال شده بر تن ما هست با اينحال چگونه سخن از گران كردن مجدد آن به ميان مياوريد آنهم تا 200 تومان يعني 200 درصد و در واقع 230 درصد افزايش فقط در يك بهار
    يك استدلال اينست كه براي واقعي كردن قيمت ها بايد آنها را با دلار محاسبه كرد و با قيمت هاي منطقه اي و جهاني منطبق نمود. اصحاب اين استدلال پاسخي براي اين سوال ندارند كه چگونه ميشود پذيرفت قيمت كالاها دلاري محاسبه شود ولي حقوق كارمندان و كارگران به ريال پرداخت گردد شايد كساني كه سخنان نغزي ! همچون ضرورت تا 200 تومان بالا بردن قيمت بنزين بر زبانشان جاري مي شود اصولا نه پول بنزين ميدهند نه قيمت هاي هر لحظه درحال افزايش آب و برق و تلفن و گاز را روي قبض ها مي بينند و نه غصه بي كاري و كسري موازنه حقوق و مخارج اهل و عيال را دارند و نه از مردمي كه ماه ها مي گذرد ولي توفيق به زير دندان آوردن يك قطعه گوشت اعم از قرمز و سفيد نصيبشان نميشود خبر دارند. چنين افرادي البته حق دارند در اطاق هاي دربسته بنشينند و نه تنها بنزين بلكه هر كالاي ديگري را هر قدر كه ميل مباركشان ميكشد گران كنند.
    نكته ديگر اينست كه تصميم گرفتن درباره بالا بردن قيمت بنزين آيا برازنده كساني هست كه در برابر ازهم پاشيدن نظام قيمت ها و فلج شدن زندگي مردم هيچ اقدامي بعمل نمياورند و همه چيز را به حال خود رها مي كنند و فريادهاي مردم مستاصل را نيز هرگز نميشنوند ! اين يك رويه دقيق اقتصادي است كه با هر افزايش قيمتي ساير قيمت ها آنچنان توسط اداره كنندگان جامعه كنترل ميشود كه موجب زايش هاي تسلسلي تورم نگردد و جلوي فلج شدن زندگي مردم گرفته شود. متاسفانه در جامعه ما نه تنها چنين نظارتي اعمال نمي گردد بلكه هر ساله با افزايش قيمت بنزين قيمت همه چيز از شير مرغ تا جان آدميزاد گران ميشود . آيا طراحان افزايش 200 درصدي قيمت بنزين به اين نكته انديشيده اند كه تحمل مردم نيز حدي دارد و اين اقدامات نسنجيده ممكن است جامعه را به انفجار بكشاند اگر قيمت فرآورده هاي نفتي واقعي شود ولي اين امر موجب گران شدن بي رويه ساير كالاها و خدمات نشود ممكن است اين امر به نفع جامعه و موجب كم شدن مصرف سوخت نيز بشود ولي بدون رعايت اين شرط گران كردن بنزين به زيان مردم است .
    شگفت انگيز است كه طراحان افزايش 200 درصدي قيمت بنزين درست همان كساني هستند كه در زمان كنار بودن از قدرت به دولت آن زمان كه پيشنهاد ساليانه 10 درصد افزايش قيمت بنزين را به مجلس چهارم داده بود فرياد بر آوردند كه اين ظلم به مردم است . اينكه همان افراد علاوه بر آنكه همين امسال 30 درصد بر قيمت بنزين افزوده اند اكنون پيشنهاد 200 درصد افزايش مجدد را مطرح مي كنند آيا ميتوان پذيرفت كه اين يك اقدام سياسي نيست آيا اين نوعي همراهي با نهضت خدمت رساني به مردم است ! به نظر ميرسد اين افراد شعور سياسي مردم را دست كم گرفته اند و تصور مي كنند با سياسي كردن بنزين ميتوانند بر عمر سياسي خود بيفزايند غافل از آنكه شعله هاي بنزين سياسي قبل از هر چيز بساط خود آنان را به آتش خواهد كشيد.