اردوگاه قوچان
اردوگاه قوچان از اردوگاههايي است كه همه امكانات زندگي و راحتي در آنجا موجود بود و من خاطرات خيلي خوبي از اين اردوگاه دارم از قبيل رفتن ما به بيرون پادگان مثل برداشت محصول گندم جمع آوري سيب از درختها بهداشت و جهات ديگر. هيچ احساس خستگي نمي كرديم شايد هركسي باور نكند و بگويد چطور ممكن است انسان كاركند اما خسته نشود كه من مي گويم خدا شاهد است كه ما هيچ وقت خسته نمي شديم چونكه با هم شوخي مي كرديم آواز مي خوانديم ما را آزاد مي گذاشتند و مانع نمي شدند به زندگي خصوصي ما دخالت نمي كردند (منظورم برادران ايراني است ) اگر سئوال شود كه آيا اين نظر همه دوستان ماست كه رفتار خوب مسئولين ايراني اردوگاه را تاييد مي كنند پاسخ مثبت است . حتي نگهبانان كه در داخل و خارج از اردوگاه خدمت مي كردند رفتارشان با ما خوب بود. اين حقيقتي است كه هيچ صاحب وجداني آن را انكار نمي كند و ما وقتي به كشورمان برگرديم از اين رفتار خوب تعريف خواهيم كرد. خداوند همه كساني را كه به مسلمانان خدمت و محبت مي كنند موفق و سلامت بدارد.
اسير عامر الماجدي
خوراك پوشاك امكانات
غذايمان پنج قاشق برنج بود ياپنج قاشق عدس گاه به اندازه يك بند انگشت گوشت هم در بين غذاها پيدا مي شد.
بعضي وقتها به پنج نفر يك ليوان آب مي دادند. بعد از شش ماه يك روز در ميان به هر 15 نفر يك ليوان چاي دادند .
ماهي يك بار ميوه مي دادند پنج دانه حبه انگور يا دوعدد پرتغال . پرتقالها غالبا ريز بود.
جاي خواب هر اسير طولي داشت برابر با يك متر و نيم و عرض حدود 30 سانت بود .
هر سال يك دست لباس سهميه داشتيم .
حمام رفتن يعني از آب سرد براي شستن استفاده كردن آب گرم به ندرت پيدا مي شد.
با يك سرنگ حدود 20 تا 25 نفر را آمپول مي زدند .
برادر آزاده داود توكلي