محور شرارت
بسم الله الرحمن الرحيم
پايه ها و بنيانهاي اصلي صلح و امنيت بين المللي به طرز انكارناپذيري متزلزل شده است . نظاميان آمريكائي چكمه هاي خود را بر گلوگاههاي خروجي دومين منبع نفتي جهان به علامت پيروزي مي فشارند. سخنگويان اصلي سياستهاي نظامي گرانه آمريكا تمايل خود براي تكرار همين بازي در ساير سرزمين هاي نفت خيز و استراتژيك عرب را كتمان نمي كنند.
كاملا بعيد بنظر مي رسد كه براي ساير مصرف كنندگان نفت جهان بويژه در اروپا و آسياي جنوب شرقي « امنيت انرژي » را مقوله اي كم اهميت ارزيابي كنند. اگر آمريكا عليرغم در اختيار داشتن منابع نفتي در داخل مرزهاي جغرافيائي خود براي « امنيت انرژي » تا اين اندازه حساسيت و اهميت قائل است اروپاي تشنه نفت و انرژي براي تامين مستمر و اطمينان بخش انرژي از قلب منطقه نفت خيز جهان اسلام يقينا بيشتر از آمريكا بي تابي خواهد كرد . براساس آمار موجود بين 60 تا 70 درصد منابع اثبات شده نفت و گاز جهان در دنياي اسلام قرار دارد. براين مقوله بايستي موقعيت منحصر بفرد ژئوپولتيك و ژئواستراتژيك دنياي اسلام در جغرافياي انرژي جهان را بيفزائيم .
در چنين شرايطي دستيابي مطمئن اروپا به خطوط انتقال انرژي اگر جزو اولويت هاي اصلي امروز آنها نباشد يقينا آنها بزودي ناچار خواهند بود كه آنرا جزو اهداف استراتژيك فرداي خود بگنجانند و در راه تحقق آن شتاب لازم را بخرج دهند تا فردا در مقابل عمل انجام شده ديگري از سوي آمريكا قرار نگيرند.
بي اعتنائي مطلق آمريكا به شوراي امنيت و ناديده گرفتن ديدگاه تمامي متحدين قابل ذكر آمريكا در بحران عراق نشان داد كه حتي توافقات رسمي و تثبيت شده هم عليرغم آنكه براي چندين دهه مورد عمل قرار گرفته اند اما در لحظات حساس و سرنوشت ساز فاقد ضمانت اجرائي لازم هستند. براي چندين دهه سياستمداران آمريكائي سعي داشتند سياستهاي خود را از تريبون سازمان ملل و شوراي امنيت بازگو كنند ولي امروز حتي پس از اشغال عراق و سقوط صدام هم حاضر نيستند كمترين نقش و جايگاهي براي شوراي امنيت و سازمان ملل قائل باشند.
منهاي انگليس كه بعنوان زايده سياست خارجي آمريكا عمل مي كند و از اينكه بعنوان شريك جرم آمريكا توانسته يكبار ديگر چكمه پوش خود را وارد سرزمين اسلامي عراق كند احساس شادماني مي كند بقيه كشورهاي مستقل دنيا حاضر نشدند اقدام جدي و موثري در زمينه همراهي با اشغالگران آمريكائي انجام دهند. البته در اين ميان بايستي رژيم صهيونيستي را هم براين دو كشور افزود تا « محور شرارت » با عضويت 3 رژيم سلطه جو اشغالگر و بي اعتنا به افكار عمومي جهان تكميل شود.
اين روزها دامنه پرخاش و اعتراض به نقش آشكار « لابي صهيونيست ها » در شكل گيري سياست آمريكا حتي به رسانه هاي آمريكائي هم كشيده شده است . آندسته از سياستمداران آمريكائي كه كمي عاقلتر بنظر مي رسند صراحتا از تاوان سنگيني سخن مي گويند كه فردا آمريكا مجبور به پرداخت آن خواهد بود. به راستي آيا واشنگتن به همراهي ساير كشورهاي جهان احتياجي نخواهد داشت آيا بي اعتنائي مطلق آمريكا به سازمان ملل و شوراي امنيت مي تواند بدون واكنش باشد و پيامدهاي جدي براي آمريكا بهمراه نخواهد داشت اگر تا ديروز آمريكا به اين و آن چنگ و دندان نشان مي داد و كاري از پيش مي برد امروز حتي با اعضاي دائمي شوراي امنيت هم به مرحله روياروئي كشانيده شده و دولتمردان متحد خود را دچار بلاتكليفي و بلاتصميمي كرده است .
اگرچه واشنگتن به بهانه تلاش براي انهدام سلاحهاي كشتار جمعي به عراق حمله كرد لكن تا امروز حتي كمترين دليل و مدرك و شاهدي كه ادعاي آمريكا مبني بر وجود سلاحهاي كشتار جمعي در عراق را ثابت كند يافت نشده است . اين تجاوز آمريكا دقيقا بفاصله چند ساعت پس از اعلام مخالفت رسمي و علني وزراي خارجه روسيه آلمان فرانسه وسوريه در اجلاس اضطراري در شوراي امنيت صورت گرفت . آمريكا نه تنها شوراي امنيت و نهاد بين المللي هيئت بازرسان سازمان ملل را بي اعتبار كرد بلكه حتي نتوانست صحت اطلاعات دريافتي از شبكه جاسوسي خود را نيز ثابت كند. اهميت اين نكته و ضربه اي كه از اين بابت بر حيثيت شبكه اطلاعاتي آمريكا وارد شد اگر از آثار و تبعات بي اعتنائي به جامعه بين المللي بيشتر نباشد قطعا كمتر نيست . چرا كه آمريكا در بسياري از موارد با استناد به گزارشات « سيا » بعنوان يگانه منبع اطلاعاتي مورد اعتماد خود متحدينش را به قبول مواضع خود متقاعد مي كرد لكن امروزه ثابت شده است كه همه آن اطلاعات مورد ادعا بكلي و از اساس دروغ و جعلي بوده است .
واقعيت اينست كه مثلث شوم آمريكا ـ اسرائيل ـ انگليس بعنوان محور شرارت واقعي در دنياي امروز اركان اعتماد جهاني به نهادهاي بين المللي را از بنيان ويران كرده اند و شرايطي را بوجود آورده اند كه ساير تصويب كنندگان قطعنامه 1441 با تلخكامي احساس مي كنند كه توسط آمريكا فريب خورده اند.
البته در ميانه راه و در شرايطي كه واشنگتن سعي داشت مجوز صريح تري براي جنايت در عراق را از شوراي امنيت دريافت كند ساير اعضاي شوراي امنيت به مخالفت جدي و علني با اين خواسته آمريكا پرداختند ولي آن مخالفت ها نتوانست مانع وقوع فاجعه عظيم انساني در عراق شود و آمريكا به استناد قطعنامه 1441 مدعي شد به مجوز جديدي نياز ندارد و عليرغم آنهمه اعتراض و مخالفت جهاني براي اجراي اهداف خود سرزمين عراق را زيرورو مي كند.
اين محور شرارت همچنان قرباني مي طلبد و اگر مخالفتي جدي موثر و متناسب با ابعاد شرارتها صورت نگيرد يقينا دنياي معاصر شاهد خونريزيها و جنايات جنگي بيشتري خواهد بود.
براي اعضاي محور شرارت حتي آرا متحدين و همراهان تا جائي ارزش و اعتبار دارد كه تكرار ادعاي آنها باشد و اهداف محور شرارت را تضمين كند. با ادامه چنين روندي ديگر فرصتي براي تثبيت صلح و امنيت بين المللي باقي نخواهد ماند و آمريكا سعي مي كند كه اراده خود را به همه و حتي به متحدين ديروزش هم تحميل نمايد چيزي كه بعيد بنظر مي رسد كشورهاي مستقل و ملت هاي آزاده حاضر به پذيرش آن باشند.
