روزنامه جمهوري اسلامي 09/02/1382 صفحه علمي و پژوهشي

  • استفاده مستمر از كرمهاي ضدآفتاب خطر بروز سرطان پوست را كاهش مي دهد
  • مصرف پادتن خطر پس زدن عضو پيوندي را كاهش مي دهد
  • تازه ترين تحقيقات درباره يك بيماري خطرناك قلبي در كودكان
  • پاسخ به سووالاتي پيرامون بيماري « سارس »
  • 177 ميليون نفر در جهان مبتلا به ديابت هستند
  • *****
    استفاده مستمر از كرمهاي ضدآفتاب خطر بروز سرطان پوست را كاهش مي دهد




  • براساس جديدترين تحقيقات استفاده روزانه از كرمهاي ضد آفتاب رشد ضايعات پوستي را يك عامل شناخته شده براي سرطان پوست است به ميزان قابل ملاحظه اي كاهش مي دهد.
    به گزارش خبرگزاري فرانسه از شيكاگو تحقيق بر روي 1 هزار و 600 استراليايي نشان داد داوطلباني كه بطور روزانه از كرمهاي ضد آفتاب برپايه فاكتور 16 استفاده كردند ضايعات پوستي در آنان 24 درصد كمتر از داوطلباني بود كه بطور مرتب از كرمها استفاده نمي كردند.
    به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي « جان هاك » يك متخصص پوست در بيمارستان سنت توماس لندن مي گويد اين تحقيق ارزش بالقوه بالاي استفاده مستمر از كرمهاي ضدآفتاب را در بلند مدت و كوتاه مدت اثبات مي كند.
    بر اساس اين تحقيق اين ضايعات پوستي پيش سرطاني يكي از قويترين پيش بيني كننده هاي خطر بروز سرطان پوست است .
    به گفته محققان خطر بروز شايعترين نوع سرطان پوست با وجود اين ضايعات 3 تا 12 برابر افزايش مي يابد.
    يافته هاي اين تحقيق مبتني بر بررسي وضعيت 1 هزار و 621 بزرگسال در شمال استراليا به مدت دو سال و نيم است و توسط محققان « موسسه تحقيقات پزشكي كويينزلند » بدست آمده است .

  • *****
    مصرف پادتن خطر پس زدن عضو پيوندي را كاهش مي دهد


  • پزشكان مي گويند مصرف پادتن ها خطر پس زدن عضو جديد پيوندي را به ميزان 50 درصد كاهش مي دهند.
    به گزارش پايگاه اينترنتي « بي بي سي نيوز » كاهش ميزان پس زدن حاد عضو در پيوند كليه مسئله مهمي است .
    پس زدن عضو احتمال كارآمدي عضو پيوندي را در درازمدت دستكم 50 درصد كاهش مي دهد.
    پزشكان تلاش مي كنند با تجويز داروهايي كه دستگاه ايمني بدن بيمار را سركوب مي كند خطر پس زدن عضو را به حداقل برسانند.
    با اين حال اين پزشكان تمايلي به تجويز دوز بالاي داروهاي سركوب كننده ايمني كه خطر عفونت و حتي سرطان را افزايش مي دهد ندارند.
    بنابراين ابداع هر درمان جايگزيني مي تواند يك موهبت واقعي باشد.
    گروهي از محققان بيمارستان ملكه اليزابت در بيرمنگام به بررسي هشت آزمايش بر روي 18 هزار و 858 بيمار كه تحت پيوند كليه قرار گرفته بودند پرداختند.
    تمام اين بيماران پادتن يا دارونما همراه با داروهاي استاندارد سركوب كننده ايمني دريافت كردند.
    اين محققان دريافتند درمان با پادتن خطر پس زدن عضو را بعد از شش ماه تا 49 درصد كاهش مي دهد.
    ميزان عفونت در بيماراني كه پادتن مصرف كردند افزايشي نشان نداد.
    پادتن ها به يك گيرنده خاص به نام اينترلوكين ـ2 مي چسبند.
    اين گيرنده با فعال كردن سلولهاي ايمني موسوم به لنفوسيت هاي تي كه به بافت كليه پيوندي حمله مي كنند نقش حياتي را در فرايند پس زدن عضو ايفا مي نمايند.
    وقتي اين پادتن ها به اين گيرنده مي چسبند گيرنده ديگر نمي تواند باعث افزايش فعاليت اين سلولها شود.
    به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي رابرت جانسون متخصص پيوند عضو از بيمارستان رويال منچستر مي گويد چنانچه پادتن ها به همراه ساير داروهاي سركوب كننده ايمني مورد استفاده قرار گيرند مي توانند جايگزين ديگر داروهاي بسيار سمي مانند « سايكلوسپورين » شوند.
    در حال حاضر بيش از 15 هزار تن در انگلستان با كليه پيوندي زندگي مي كنند.

  • *****
    تازه ترين تحقيقات درباره يك بيماري خطرناك قلبي در كودكان




  • پژوهشگران دريافته اند كه كودكان كمتر از يك سال بخصوص مستعد ابتلا به بيماري كشنده قلبي « كارديوميوپاتي » هستند و ميزان بروز آن بيشتر از حدي است كه پزشكان تصور مي كنند.
    به گزارش خبرگزاري رويترز از واشينگتن سالهاست كه به غلط به پزشكان گفته مي شود كه اين بيماري قلبي به احتمال زياد در اواخر دوران كودكي بروز مي كند.
    دكتر استيون ليپشولتز از دانشگاه راچستر مي گويد پزشكان متخصص اطفال در صورتي كه احتمال بروز بيماري قلبي در كودكي را بدهند به برخي از معروفترين كتابهاي قلب شناسي مراجعه مي كنند كه در آنها نوشته شده است احتمال بروز كارديوميوپاتي در كودكان كم سن و سال غيرمعمول است .
    اما اين مطالعه نشان مي دهد كه احتمال بروز كارديوميوپاتي در اولين سال تولد 10 برابر ميزان بروز آن در سنين 2 تا 18 سالگي است .
    اين مطالعه نشان مي دهد كه در بررسي داده ها توجه به نظرات كارشناسان سراسر جهان جايگزين كارآمدي نيست .
    بيماري كارديوميوپاتي مي تواند در اثر ويروسها برخي بيماريها يا نقص مادرزادي بروز كند. مشخصه اين بيماري آسيب به بطن قلب يا حفره هاي تحتاني قلب است .
    به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي دكتر آرنولد استراوس از دانشگاه واندربيلت در نشويل و دكتر جيمز لاك از دانشكده پزشكي هاروارد مي گويند حدود 40 درصد از كودكان مبتلا به كارديوميوپاتي درنهايت در اثر اين بيماري مي ميرند يا نياز به پيوند قلب پيدا مي كند.
    باوجود انجام دهها سال تحقيقات پزشكي اين آمار هنوز تغييري نكرده است .
    علايم اين بيماري اغلب جزيي و خفيف است و وقتي پزشك نوزادي را مي بيند كه ناراحت است خوب غذا نمي خورد و به سختي نفس مي كشد احتمال ابتلا به كارديوميوپاتي را نمي دهد.
    اگر پزشك نداند بايد بدنبال علايم كارديوميوپاتي باشد اين بيماري را در كودك تشخيص نخواهد داد.
    محققان و گروهي از پژوهشگران در استراليا دريافتند ميزان بروز اين بيماري 45 درصد كمتر از حد واقعي برآورد شده است .
    آنها دريافتند از هر 100 هزار كودك يكي به اين بيماري مبتلا مي شود.
    اين بيماري درصورت تشخيص درمانهاي براي نجات جان كودك وجود دارد.
    يك داروي فشار خون به نام اناپريل مي تواند مفيد باشد.
    اين محققان دريافتند ميزان بروز كارديوميوپاتي در پسران شايعتر از دختران است و سياهپوستان و اسپانيولي تبارها بيشتر از سفيدپوستان به اين بيماري مبتلا مي شوند.
    احتمال مي رود ژنتيك علت مهمي در بروز كارديوميوپاتي در كودكان باشد.
    اين تفاوتهاي منطقه اي از اين جهت حايز اهميت است كه نشان مي دهد عوامل زيست محيطي در اين مناطق نقش ايفا مي كند.

  • *****
    پاسخ به سووالاتي پيرامون بيماري « سارس »


  • با گسترش بيماري « سارس » و انتشار گزارشهاي متعدد در مورد شيوع اين بيماري بخصوص در قاره آسيا سوالاتي درخصوص نحوه ابتلا و گسترش اين بيماري و نيز چگونگي پيشگيري از آن در جامعه مطرح است كه پاسخهاي دقيقي مي طلبد.
    در اين گزارش تلاش شده است كه به پاره اي ابهامات در مورد اين عارضه حاد تنفسي پاسخ داده شود.
    بيماري سارس چيست
    بيماري سارس توسط ويروسي به نام « كورونوويروس » بروز مي كند.
    اين ويروس باعث بروز بيماريهايي از سرماخوردگي معمولي گرفته تا بيماريهاي معده ـ روده اي در حيوانات و انسانها مي شود.
    به اعتقاد دانشمندان سارس همانند آنفلوانزا توسط يك حيوان شيوع يافته است اما محققان تاكنون در شناسايي دقيق منشا آن ناموفق بوده اند.
    بيماري سارس چگونه انتقال مي يابد
    اين بيماري احتمالا مانند سرماخوردگي معمولي به وسيله ترشحات شيوع مي يابد.
    يك شخص آلوده ميكروبها را در اثر سرفه كردن عطسه كردن يا صحبت كردن از فاصله نزديك گسترش مي دهد به همين علت است كه كاركنان بخشهاي بهداشتي به علت ارتباط نزديك با بيماران مبتلا به سارس بخصوص در معرض ابتلا به اين عفونت هستند.
    ويروس سارس مانند سرماخوردگي معمولي آنفلوانزا و ساير ويروسهاي تنفسي احتمالا از طريق سطوحي مانند كليدهاي آسانسور سطوح ميزها يا دست دادن منتقل مي شود.
    هيچ مدركي وجود ندارد كه ويروس سارس بيش ازچند ساعت در خارج بدن زنده بماند.
    همچنين مدركي دال بر وجود اين ويروس در ترشحات كوچكتر و انتقال آن از طريق هوا همانند ساير بيماريها همچون سل وجود ندارد.
    در عين حال سازمان جهاني بهداشت و مراكز كنترل و پيشگيري از بيماريها در آمريكا توصيه مي كنند بيماران مبتلا به سارس در اتاقهاي بيمارستاني با « فشار منفي » نگهداري شوند.
    در اين اتاقها جريان هوا به منظور پيشگيري از گسترش ويروس محدود است .
    ويروس سارس در مدفوع بيماران يافت شده است در نتيجه اين احتمال وجود دارد كه ويروس سارس از طريق مسير موسوم به « دفعي ـ دهاني » يا در فاضلابها همانند بيماري وبا و فلج اطفال گسترش يابد.
    چه افرادي در اثر ابتلا به سارس فوت مي كنند
    در ابتدا به نظر مي رسيد كه سارس افراد جوان و سالم را مورد حمله قرار مي دهد اما افرادي از تمام گروههاي سني به بيماري سارس مبتلا شده اند.
    اين درحاليست كه متخصصان خاطر نشان مي كنند كه شيوع اين بيماري درمراحل اوليه است و تعداد بيماران براي انجام يك تحليل دقيق به اندازه كافي نيست .
    تعدادي از قربانيان اوليه بيماري كاركنان بيمارستاني بودند كه از بيماران مبتلا به سارس مراقبت مي كردند و غالبا جوان يا ميانسال بودند.
    اما با گسترش ويروس جمعيتهاي متنوعي از جمله پيران و كودكان مبتلا شده اند.
    مطالعات اوليه نشان داده است كه هيچ الگوي خاصي در مرگ ومير جهاني وجود ندارد.
    به گفته متخصصان افرادي كه قبلا بيمار بودند به عنوان مثال بيماراني كه به دليل ديگري در بيمارستان بستري بودند بيشتر از افراد سالم در معرض خطر مرگ ناشي از اين بيماري قرار ندارند.
    آيا نسبت مرگ ومير ناشي ازاين بيماري شديدتر مي شود
    در ابتدا آمار مرگ ومير ناشي از سارس حدود 3 درصد تخمين زده شد.
    سازمان جهاني بهداشت درحال حاضر اعلام كرده است كه 5 9 درصد از بيماران فوت مي كنند .
    اما متخصصان خاطر نشان ساختند اين امر بدان معنانيست كه ويروس خطرناكتر شده است .
    سارس تا ماه مارس ميلادي به عنوان يك بيماري منحصربفرد شناخته نشده بود.
    در مراحل اوليه كسي از علت بروز آن آگاه نبود بنابراين بيماران براساس علايم شامل تب سرفه آنفلوانزاي ناشي ازويروس يا باكتري ناشناخته طبقه بندي شدند كه اين علايم در يك طيف گسترده از بيماريها مشترك است .
    اكنون پزشكان با شناسايي ويروس سارس مي توانند وجود اين ويروس را آزمايش كنند اما آزمايشهاي ارايه شده در مرحله تجربي و احتمالا غيرقابل اطمينان هستند.
    انجام اين آزمايشها همچنين مستلزم صرف زمان زيادي است .
    همچنانكه بيماران بيشتري تحت آزمايش قرار مي گيرند احتمال شناسايي بيماراني كه به سارس مبتلا نيستند بيشتر مي شود.
    باحذف اين بيماران از آمار ارايه شده ميزان نسبي مرگ و مير ناشي از سارس نسبتا پايين خواهد آمد.
    اما اگر افراد سالم نيز تحت آزمايش قرار گيرند و مشخص شود كه بدون هيچ علامتي به بيماري سارس مبتلا هستند آمار مرگ و مير افزايش خواهد يافت .
    به گفته برخي متخصصان اين ويروس مي تواند به انواع خطرناكتر جهش يابد اما هنوز هيچ مدركي مبتني براين امر وجود ندارد.
    چگونه مي توان ازابتلا به بيماري سارس پيشگيري كرد
    مراكز كنترل و پيشگيري از بيماريهاي آمريكا توصيه كرده است تا اشخاص از بيمارستانهايي كه بيماران مبتلا به سارس در آنها تحت درمان هستند دوري كنند و همچنين در مناطق آلوده به سارس دستان خود را بطور مرتب بشويند.
    بيماري سرماخوردگي و آنفلوانزا از طريق دست منتقل مي شود و به گفته متخصصان بيماريهاي عفوني شخص با دست زدن به اشيا آلوده و سپس چشم بيني يا دهان به هنگام تنفس به آن مبتلا مي شود.
    صابون و آب در برطرف ساختن آلودگي موثر هستند اما درصورت عدم دسترسي به آب مي توان از شوينده هاي الكلي نيز استفاده كرد.
    براساس اعلام سازمان جهاني بهداشت استفاده از ماسك صورت حتي در مناطق آلوده كارآيي كمي دارد.
    اين سازمان به كاركنان مراكز بهداشتي و ساير افرادي كه با افراد آلوده به ويروس سارس زندگي مي كنند و يااينكه از آنها مراقبت مي كنند توصيه كرده است تا از ماسكهاي مخصوص صورت همچون ماسكهاي « ان 95 » استفاده كنند .
    به گفته متخصصان درصورت عدم استفاده مناسب از اين ماسكهاي مخصوص اين وسيله نيز نقش حفاظتي كمي ايفا مي كند.
    ماسكهاي صورت مخصوص جراحي كه در خيابانهاي هنگ كنگ و ساير مناطق آلوده به فروش مي رسد نيز كارآيي كمي دارند.
    اگر چه به افراد مشكوك توصيه شده است كه به منظور عدم آلوده كردن ساير افراد از اين ماسكها استفاده كنند.
    افرادي كه در مناطق آلوده زندگي نمي كنند درمعرض خطر كمي قراردارند.
    متخصصان مي گويند درصورت مسافرت به مناطق آلوده و ابتلا به تب يا سرفه به سرعت با پزشك مشورت كنيد.
    چه مناطقي به ويروس سارس آلوده هستند
    به گمان برخي منشا ويروس سارس استان جنوبي چين به نام « گوانگ دونگ » است .
    توصيه هايي براي مسافراني كه به مقصد پكن هنگ كنگ و استانهاي گوانگ دونگ و شانكسي مسافرت مي كنند ارايه شده است .
    كشور سنگاپور نيز داراي مواردي از انتقال غيرقابل توضيح اين بيماري بوده است .
    اين درحاليست كه براساس اعلام سازمان جهاني بهداشت كشور ويتنام ظاهرا اين بيماري را تحت كنترل دارد.
    شواهدي مبني بر گسترش بيماري سارس از تورنتو به حداقل 5 كشور ديگر توسط مسافران هوايي وجود دارد بنابراين سازمان جهاني بهداشت تورنتو را به فهرست مكانهاي پرخطر مسافرتي اضافه كرده است .
    به گزارش خبرگزاري جمهوري اسلامي در آمريكا تمامي موارد ابتلا با مسافرت به مناطق آلوده مرتبط بوده است .
    از 39 مورد احتمالي ابتلا به سارس فقط دو مورد آن مربوط به اشخاصي است كه به مناطق آلوده مسافرت نكرده اند. يكي ازآنان از بيمار مبتلا به سارس مراقبت كرده و ديگري در خانواده اي كه يكي از اعضاي آن به بيماري سارس مبتلاست بسرمي برده است .
    پزشكان نسبت به شيوع سارس در مواردي كه هيچگونه تماس مستقيم و شناخته شده وجود نداشته باشد نگران هستند.

  • *****
    177 ميليون نفر در جهان مبتلا به ديابت هستند


  • مدير انجمن ديابت ايران گفت : بر اساس آمار فدراسيون بين المللي ديابت حدود 177 ميليون نفر در سراسر جهان مبتلا به ديابت (بيماري قند خون ) هستند.
    دكتر « اسدالله رجب » در گفت و گو با خبرگزاري جمهوري اسلامي افزود : اگر اقدامات لازم براي پيشگيري از اين بيماري صورت نگيرد تا 25 سال آينده آمار تعداد مبتلايان به ديابت در جهان از مرز 300 ميليون نفر خواهد گذشت . وي افزايش بيماري ديابت را ناشي از عادات غذايي نامناسب و پرحجم و كم تحركي افراد در عصر حاضر دانست .
    بيماري مزمن ديابت از اختلال در توليد و عملكرد انسولين در بدن ناشي مي شود.
    انسولين هورموني است كه در لوزالمعده (پانكراس ) توليد مي شود و سلول ها را قادر مي سازد تا گلوكز( قند خون ) را براي توليد انرژي از خون دريافت كنتد.
    دكتر رجب خاطرنشان كرد : بنابراين افراد مبتلا به ديابت نسبت به افراد عادي نمي توانند از گلوكز به نحو احسن در سوخت و ساز بدن خود استفاده كنند و قند خون اين افراد به ميزان قابل ملاحظه اي افزايش مي يابد.
    وي مهمترين انواع اين بيماري را شامل « ديابت نوع اول » و « ديابت نوع دوم » دانست و گفت : ديابت نوع اول يا ديابت وابسته به انسولين سنين مختلف را در برمي گيرد اما در كودكان و جوانان شايع تر است .
    مدير انجمن ديابت ايران گفت بدن افراد مبتلا به ديابت نوع اول قادر به توليد انسولين كافي نيست و آنها براي كنترل قند خون نيازمند انسولين تزريقي هستند. دسترسي پيدا نكردن به انسولين در افراد مبتلا به ديابت نوع اول موجب مرگ اين افراد مي شود.
    دكتر رجب افزود : ديابت نوع دوم يا غيروابسته به انسولين 90 تا 95 درصد كل افراد مبتلا به ديابت را دربر مي گيرد و اين بيماري در ميان افراد ميانسال به بالا بويژه آنهايي كه داراي اضافه وزن هستند شيوع دارد.
    وي گفت : با توجه به پديده رو به افزايش چاقي و كم تحركي درافراد جوان ديابت نوع دوم همواره به انسولين نياز ندارد و افراد غالبا مي توانند ديابت خود را با تغذيه صحيح و كاهش وزن و فعاليت بدني كنترل كنند.
    به گفته وي در عين حال احتمال دارد اين افراد نيازمند استفاده از دارو باشند.
    وي افزود : تشنگي و خشكي غير طبيعي دهان و تكرار ادرار از علائم بارز بيماري ديابت است و خستگي مفرط يا كمبود انرژي گرسنگي مداوم كاهش ناگهاني وزن تاري ديد و عفونت هاي مكرر از ديگر علائم اين بيماري محسوب مي شود.
    مدير انجمن ديابت ايران گفت : اگر بيماري ديابت تحت كنترل در نيايد و بدرستي درمان نشود بسياري از عوارض آن براي مبتلايان به اين بيماري خطرناك است و در مواردي منجر به مرگ آنها مي شود.
    دكتر رجب كاهش وزن عفونت هاي مكرر و كتواسيدوز يا بروز حالت اغما را از عوارض زودرس اين بيماري ذكر كرد و گفت در مواردي كه ديابت كنترل نشود عوارض ديررس اين بيماري ظاهر مي شود.
    وي افزود : عارضه چشمي و گاه نابينايي نفروپاتي (بيماري كليه ) نوروپاتي (آسيب ديدگي اعصاب ) و بيماري هاي قلبي و عروقي و انواع سكته هاي قلبي و مغزي از عوارض بارز و ديررس بيماري ديابت است .
    دكتر رجب اظهار داشت : تاكنون براي بيماري ديابت درمان قطعي پيدا نشده ولي راههاي موثري براي كنترل آن وجود دارد.
    وي افزود : يك فرد ديابتي با استفاده از داروهاي مناسب و آموزش هاي لازم مي تواند همانند ساير افراد جامعه به زندگي فعال خود ادامه دهد و خطر بروز عوارض ديابت را كم كند.