ة ديروز ة ة
حدود 24 سال قبل مرد 41 ساله اي كه معاون « حسن البكر » رئيس جمهوري وقت عراق بود به بهانه اينكه رئيس جمهوري پير مريض و خسته است و توان اداره كشور را ندارد با بركناري او قدرت را بدست گرفت .
پيش از حسن البكر نيز عبدالرحمن عارف كه يك نظامي بود قدرت را از دست برادرش عبدالسلام عارف گرفته بود و البكر نيز به همين صورت عمل كرد در واقع در عراق برجسته ترين شيوه بدست گرفتن قدرت كودتاي يكي عليه ديگري بود.
مردي كه با اين شيوه با بركناري حسن البكر خود را رئيس جمهوري خواند صدام حسين از حزب بعث حزب حاكم عراق و از اهالي تكريت بود. خودخواهي جاه طلبي ثروت اندوزي و در صورت ضرورت كشت و كشتار از ويژگي هاي اين مرد تكريتي بود اما درتمام اين سالها او خود را محبوب مردم مي دانست .
او با حاكم كردن جو رعب و وحشت و اختناق هر روز دامنه قدرت خود خانواده بستگان و حزب بعث را گسترش مي داد و اين جاه طلبي ها به حدي رسيد كه ديگرمحدوده كشوري با 24 ميليون جمعيت و 438 هزار كيلومتر وسعت و منابع بسيار غني برايش كافي نبود لذا در انديشه كشور گشايي و توسعه قلمرو خود افتاد.
صدام به خيال توسعه قلمرو و اينكه قادر خواهد بود « خوزستان زرخيز » را ضميمه عراق كند در 31 شهريور سال 1359 يعني حدود دو سال پس از آغاز زمامداري اش تهاجم گسترده و همه جانبه اي را به مرزهاي جنوبي ايران آغاز و جنگي هشت ساله را به مردم مسلمان ايران و عراق تحميل كرد.
رزمندگان ايران اسلامي برغم محاصره نظامي و اقتصادي و در حالي كه هنوز سپاه پاسداران قوام لازم را پيدا نكرده بود و ارتش نيز در حال نوسازي بود پاسخ دندان شكني به صداميان دادند و اين حاكم مستبد با گستاخي تمام چندي بعد با طرح اين مساله كه كويت استان نوزدهم عراق است به اين شيخ نشين يورش برد. صدام در اين صحنه نيز شكست خورد و مانند مار زخم خورده فشارها را بر گرده مردم عراق بيشتر كرد.
او بر اساس اظهارات اطرافيانش شخصيتي چندگانه داشت براي خود بدل درست كرد و در حالي كه هميشه دوست داشت مورد توجه باشد هيچكس او را دوست نداشت . به راستي كسي كه به خانواده و اطرافيان خود رحم نمي كند مي تواند محبوب باشد .
آيا صدام كه زماني همسر دخترش را از اردن به بهانه عفو فراخواند و تنها بدليل اينكه به عملكرد او اعتراض كرده بود به قتل رساند يا وزير بهداشت خود را كه از مديريت رئيس جمهوري گله مند بود به ضرب گلوله كشت يا هزارنفر ازمردم كشورش را اعم از مسلمان و مسيحي كرد وعرب در سياه چالهاي مخوف زنداني كرد واقعا دوست داشتني بود .
او با ايجاد فضايي رعب انگيز و بسته قدرتش را توسعه داد اما در كمال حيرت همه اينها به يكباره و در نهايت ذلت فرو ريخت سرنوشتي كه در انتظار همه حاكمان ستمگر است .
ة امروز ة ة
نيروهاي متجاوز آمريكايي و انگليسي كه از 29 اسفند 1381 تهاجم همه جانبه خود را از چند محور به عراق آغاز كردند پس از 21 روز سقوط بغداد را بدون آنكه مقاومتي در اين شهر صورت گيرد به جهانيان اعلام كردند.
نتيجه اين تجاوز گسترده كشتار چند هزار نفر از مردم بي گناه بويژه زنان و كودكان و نيز قطع آب و برق و كمبود دارو و غذا در عراق بوده است .
اين در حالي بود كه صدام رئيس جمهوري و سعيد الصحاف وزير اطلاع رساني عراق بطور مداوم از مقاومت ارتش اين كشور سخن مي گفتند و اينكه بغداد قتلگاه نيروي متجاوز خواهد شد.
حدود يك ميليون نيروي نظامي پنج هزار تانك روسي و هزاران انواع سلاح سنگين و نيمه سنگين هرگز عليه نيروهاي متجاوز بكار گرفته نشد.
در محافل داخلي و خارج از عراق گفته مي شد به محض رسيدن نيروهاي آمريكايي و انگليسي به بغداد صدام چاههاي نفت را به آتش مي كشد سدها وپلهاي متعدد رودخانه فرات را خراب مي كند از انواع سلاح شيميايي كه از آنها درجنگ عليه ايران استفاده كرد و نيز سلاحهاي ميكروبي بهره خواهد گرفت و ... اما چنين نشد.
آنچه در بغداد پايتخت عراق رخ داد همه تحليلگران سياسي نظامي و محافل رسانه اي جهان را در حيرت فرو برد چرا كه هيچكس اين تسليم شدن ذلت بار را باور نمي كرد. نيروهاي آمريكايي و انگليسي برغم ادعاهاي سردمداران واشنگتن و لندن با جستجوهاي دقيق هنوز به هيچ سلاح شيميايي وميكروبي در عراق دسترسي پيدا نكرده اند و هر روز خبرهاي شبهه آميزي را از كشف اين سلاحها منتشر مي كنند.
در اين روزها آنچه درشهرهاي عراق روي مي دهد غارت و چپاول اموال عمومي است و نيروهاي متجاوز نيز فقط نظاره گر هستند در واقع مي توان گفت كه آمريكايي ها به نوعي مشوق هرج و مرج در عراق هستند.

« علي حسن المجيد » پسر عموي صدام و باني فاجعه كشتار مردم حلبچه توسط سلاحهاي شيميائي كه در اسفند 1366 به وقوع پيوست نظامي جنايت پيشه اي است كه منابع خبري آمريكا روز 18 فروردين خبر كشته شدن وي را در جريان بمباران شهر بصره داده بودند. البته اخبار مربوط به مرگ وي ضد و نقيض هستند.
« ميخائيل رمضان » كسي كه به دليل شباهت فوق العاده به صدام از او به عنوان « بدل صدام » ياد مي شود در كتاب خود تحت عنوان « شبيه صدام » خاطرات خويش را از 19 سال خدمت به رژيم صدام بيان كرده است . او در اين كتاب به حادثه اشغال كويت توسط ارتش عراق وبه رقابت فرزندان صدام در غارت ذخائر و غنائم كويت و همچنين نقش ژنرالهاي بلندپايه عراقي در اين غارتگري اشاره كرده است . وي در اين رابطه راجع به حسن المجيد چنين مي نويسد :
صدام علي حسن المجيد همان جنايتكاري را كه به خاطر كشتن مردم كردستان عراق به ويژه اهالي حلبچه با گازهاي شيميايي به « علي شيميايي » معروف است به عنوان استاندار استان نوزدهم (كويت ) منصوب كرد. اين جنايتكار به مرد و زن كودك و پير و جوان رحم نمي كرد. افراد علي شيميايي تعدادي از جوانان كويتي را پيش او آوردند آنها متهم به عضويت در يك گروه مبارز كويتي بودند. همه آنها را به صف كرد و به افرادش دستور داد به نحوي سر آنها را با سرنيزه آرام آرام از بدنشان جدا كنند كه درد و عذاب بيشتري را متحمل شوند. او تعداد ديگري را مجبور به نوشيدن سم و تعدادي را به نوشيدن بنزين وادار كرد. اين مجرم كويت را ويران كرد. او از خونريزي و آه و ناله زنان لذت مي برد. گروههايي را براي سرقت اتومبيل ها و كالاهاي ديگر تشكيل داده بود. يك روز به او اطلاع مي دهند كه جواهرفروشي ساكن در ويلايي در اطراف كويت بيش از صد كيلو طلا و جواهرات و ساعتهاي گران قيمت دارد. علي شيميايي بلافاصله مامورانش را به اين ويلا اعزام مي كند. آنها جواهرفروش را مي كشند و طلا و جواهرات و پول و اشياي گران قيمت او را غارت مي كنند و آنها را در تابوتي قرار مي دهند و پرچم عراق را بر آن مي پيچند و اعلام مي كنند كه جنازه يكي از نيروهاي عراقي است كه در صحنه نبرد شهيد شده است . تابوت را به بغداد و از آنجا به مزرعه علي شيميايي در اطراف اين شهر منتقل مي كنند. علي شيميايي به جاي اينكه به افرادش كه يك افسر و سه سرباز بودند پاداش بدهد آنها را اعدام مي كند و جنازه شان را در ملا عام در معرض ديد مردم قرار مي دهد و اعلام مي كند كه اين افراد اقدام به سرقت طلا از كويت كرده بودند. تلويزيون عراق هم تصويرهاي آنها را پخش و تهديد مي كند كه هر كس دست به سرقت بزند مجازاتش اعدام بدون محاكمه خواهد بود.
آنچه من بيان كردم تنها بخش اندكي از جنايتهاي رژيم است .