دمشق ـ خبرگزاري جمهوري اسلامي : پس از پيروزي مشكوك آمريكاو انگليس در جنگ عليه عراق و ناپديدشدن مرموزانه صدام حسين و كادر ارشد رهبري اين رژيم و سرانجام اشغال عراق مقامات نظامي و سياسي آمريكا و بعد انگليس و رژيم صهيونيستي انگشت اتهام را متوجه سوريه كردند.
پروژه « متهم سازي سوريه » كه قطعا گشايش پرونده معطل مانده « بازخواست سوريه توسط كنگره آمريكا » مي باشد به ظاهر با وارد ساختن اولين اتهام توسط « دونالد رامسفلد » وزير دفاع آمريكا(پنتاگون )در نهمين روز از جنگ آمريكا و انگليس عليه عراق كليد خورد و بطور روز افزون توسط ديگر مقامات سياسي و نظامي دو كشور و رژيم صهيونيستي پي گرفته شد اما اين پروژه از مدت ها قبل در حال شكل گرفتن بود و شايد اولين تاريخ آن به سال 1375 باز گردد .
هر چند كه مقامات آمريكايي و انگليسي پس از رد هراتهام و پاسخگويي سوريه مورد جديدي را طرح مي كنند اما بنظر مي رسد كه تصميم دارند بجاي اقدام نظامي عليه اين كشور در كوتاه مدت با هشدارها و اظهارات تهديد آميز به اهداف خاص خود برسند.
اقدام نظامي عليه سوريه بر پايه برنامه آمريكا در منطقه دور از انتظار نيست و بطور قطع نمي توان آن را مردود دانست اين اقدام با توجه به حضور ماشين جنگي آمريكاو انگليس در نزديكي مرزهاي سوريه حتي در آينده نزديك بعيد بنظر نمي رسد.
آمريكا و انگليس با بي اعتنايي به محافل بين المللي از جمله سازمان ملل شوراي امنيت اتحاديه اروپاو كشورهاي بزرگ صاحب قدرت مانند روسيه فرانسه آلمان و چين و از همه مهمتر به خواست ملت هاي جهان راهكار « جنگ و كشتار » را براي رسيدن به اهداف خود برگزيده و در زمان حاضر هيچ مانعي را بر سر راه خود نمي بينند.
در همين حال بسياري از صاحبنظران معتقدند كه اهداف لندن و واشنگتن در اين مرحله بكارگيري سياست تهديد و ارعاب براي مجبورساختن سوريها به پايان دادن به حمايتهايشان از گروه هاي مبارز فلسطيني و حزب الله لبنان است تا به تعهداتي كه به رژيم صهيونيستي سپرده اند جامه عمل بپوشانند.
ژنرال « كالين پاول » وزيرخارجه آمريكا برخلاف تهديداتي كه جنبه نظامي داشتند از بررسي مجازات هاي ديپلماتيك و اقتصادي سوريه سخن گفت .
در اين ميان برخي از خود اين پرسش را دارندكه اگر سوريه و ديگركشورهاي عرب و مسلمان در اقدامي جمعي صدام حسين جرثومه فساد درمنطقه را از جاكنده بودند آيا باز بهانه اي براي حضور نيروي بيگانه در منطقه بود.
به اعتقاد كارشناسان اگر جواب به اين پرسش منفي هم باشد كساني كه امروز براي حضور نيروهاي بيگانه در منطقه دست مي زنند ممكن است فردا و شايد زودتر پشيمان شوند. زيرا صحنه هاي ديگر اين نمايش كه قطعا بازيگران اصلي و شكست خورده آن خود آنها مي باشند هنوز شروع نشده است .
تهديدات آمريكا عليه سوريه چگونه شكل گرفت
« ريچارد پرل » تئوريسين بزرگ جنگ هاي آمريكا بار ديگر به صحنه آمد تا گروه تهديدهاي آشكار و پنهان عليه سوريه را رهبري كند. اين گروه براي تهديدهاي خود عليه سوريه بهانه هايي مانند ارسال سلاح و تجهيزات نظامي داشتن سلاحهاي شيميايي و كشتارجمعي پناه دادن به مسئولان فراري رژيم گذشته عراق و بازگذاشتن مرزهايش به روي داوطلبان عرب را عنوان مي كنند. البته هشدارهاي اعضاي اين گروه مانند جورج بوش رئيس جمهوري آمريكاو دونالد رامسفلد وزير دفاع آن تنها در حد فراخواني براي عدم مخالفت با نقشه هاي آمريكا و فاصله گرفتن از نظام فروپاشيده صدام بود. اما تهديدهاي رژيم صهيونيستي « پرل » لحن تندتري دارند.
به گفته اين اسرائيلي آمريكايي نما اگر ثابت شود كه سوريه جنگ افزارهاي كشتار جمعي در اختيار دارد بايد هدف احتمالي ماشين جنگي آمريكا قرار گيرد.
« پرل » در مصاحبه با روزنامه « اينترناسيونال هرالد تريبيون » خاطر نشان كرد كه در صورت اثبات اين واقعيت كه چنين جنگ افزارهايي در خاك سوريه وجود دارد ايالات متحده بايد دست به اقدامي نظامي عليه اين كشور بزند.
البته اين اولين بار نبود كه پرل صهيونيست براي هدف قرار دادن سوريه ابراز تمايل مي كرد . وي در تيرماه سال 1375 در نامه اي به « بنيامين نتانياهو » نخست وزير وقت اسرائيل نوشت تا درصدد پي ريزي سياست خارجي جديدي براي اسرائيل باشد تا توافقنامه اوسلو و اصل زمين دربرابر صلح را كنارگذاشته و بطورنهايي كرانه باختري و نوار عزه را ضميمه اين رژيم كند. براساس اين نامه سرنگوني رژيم صدام حسين و زمينه سازي براي متزلزل كردن پايه هاي حكومت هاي سوريه لبنان عربستان سعودي و ايران نيز در اين برنامه بايد مد نظر گرفته شود.
اينك هدف اول اين برنامه كه « پرل » تا حدودي زيادي دولت جورج بوش را بر اجراي آن تشويق كرده بوقوع پيوسته و بنظر مي رسد كه دومين مرحله آن يعني برخورد با سوريه در آستانه اجرا قرار گرفته است .
سوريه بعداز 20 شهريور 1380 كه برجهاي دوقلو در آمريكا هدف يك عمليات (كه « تروريستي » خوانده شد) قرار گرفتند برغم تنش هاي بسياري كه در روابط دمشق و واشنگتن بود اين عمليات را محكوم و به گفته آمريكايي ها همكاري خوبي در مبارزه با تروريسم داشت . اين مسئله تا آنجا پيش رفت كه بررسي طرح صهيونيستي « بازخواست سوريه » در كنگره آمريكا براي مدتي نامعلوم متوقف شد.
پيوستن سوريه به شوراي امنيت سازمان ملل متحد بعنوان يك عضو غير دايم جنگ قطعنامه ها را ميان آمريكا و اين كشور رقم زد و مهمترين صحنه اين جنگ تصويب « قطعنامه 1441 در خصوص عراق » بود.
اگرچه سوريه بشدت با آن مخالف بود سرانجام در پي رايزني هاي صورت گرفته به آن راي مثبت داد و بازرسان بين المللي براي بررسي وجود سلاح هاي كشتار جمعي و شيميايي و اتمي عراق وارد اين كشور شدند.
برغم اعلام اينكه سلاح هاي كشتار جمعي در عراق وجود ندارد و شوراي امنيت حاضر نشد به قطعنامه دوم پيشنهادي آمريكا و انگليس عليه عراق راي بدهد و ملتها و اغلب دولتهاي جهان با شروع هر جنگي در منطقه مخالفت كردند اما آمريكايي ها و انگليسي ها به لشكركشي خود به منطقه ادامه و سرانجام در 29 اسفنده ماه 1381 جنگ خود عليه عراق را شروع كردند.
در ميان كشورهاي جهان عرب سرسخت ترين موضع ضد جنگ را سوريه داشت و در شديدترين موضع اعلام شده اين كشور « فاروق الشرع » معاون نخست وزير و وزير امور خارجه آن در سخناني در صحن مجلس ملي اين كشور گفت كه « مصلحت قومي و عربي سوريه شكست متجاوزان در عراق است » .
وزير خارجه سوريه افزود : تجاوز آمريكا وانگليس به عراق بعنوان يك كشور عربي نقطه تحولي در تاريخ امت عرب به شمار مي آيد.
« دونالد رامسفلد » وزير دفاع آمريكا در نهمين روز از جنگ عليه عراق سوريه را به اجازه عبور نيروهاي داوطلب عرب از مرزهاي خود با عراق براي مقابله با نيروهاي آمريكايي و انگليسي و ارسال تجهيزات نظامي به اين كشور متهم كرد. وي قبلا و پيش از شروع جنگ به تشويق ريچاد پرل سوريه را متهم كرده بود كه سلاح هاي كشتار جمعي عراق را در خاك خود پنهان كرده است . سوري ها و عراقي ها اين اتهام را بلافاصله رد كردند و كارشناسان نيز هدف از اقدام رامسفلد را واردساختن فشار به سوريه براي دست برداشتن از مخالفتهايش نسبت به طرحهاي جنگ طلبانه كاخ سفيد ارزيابي كردند.
اكنون و هر روز بيش از گذشته مقامات آمريكايي وانگليسي و حتي سردمداران رژيم صهيونيستي برحجم تهديدهاي خود عليه سوريه كه اغلب بوي « جنگ » دارد افزوده اند.
البته سوري ها نيز اين اتهامات را رد كرده و جامعه جهاني از جمله اتحاديه اروپا كشورهاي عرب و روسيه مخالفتهاي شديدي با شروع جنگ جديدي در منطقه اعلام و خواستار تغيير لحن تهديدآميز آمريكا عليه سوريه شده اند.
انگليسي هاهمزمان با هشدارهاو تهديدها خاطر نشان مي كنند كه تعامل كنوني با سوريه به معناي شروع جنگ نيست چنانچه رامسفلد نيز گفت كه تاكنون از حمله نظامي عليه سوريه سخن نگفته است .
حال سئوال اين است كه آيا با وجود انبوه نيروهاي نظامي آمريكايي و انگليسي در منطقه و قرار گرفتن جامعه بين المللي در برابر يك عمل انجام شده آيا جورج بوش و ديگر جنگ طلبان دولت آمريكا برپايه برنامه پرل طراح جنگ هاي آمريكايي پيشروي در نخلستان هاي عرب و به سوي غرب عراق يعني سوريه را آغاز خواهند كرد
در هر صورت بايد منتظر زمان ماند چرا كه به دلايل مختلف ابتكار عمل در دست تندروهاي آمريكايي و انگليسي و صهيونيسم بين الملل قرار گرفته است .
« ريچارد پرل » اگر ثابت شود سوريه جنگ افزارهاي كشتارجمعي در اختيار دارد بايد هدف ماشين جنگي آمريكا قرار گيرد
كساني كه امروز در كشورهاي اسلامي براي حضور نظاميان بيگانه كف مي زنند ممكن است خود قرباني بعدي لجام گسيختگي آمريكائيها باشند