بلندگوهاي شيطان
بسم الله الرحمن الرحيم
تهاجم نظامي آمريكا و انگليس عليه عراق به يك فاجعه عظيم انساني مبدل شده است . نيروهاي متجاوز با حملات كور به كشتار مردم بيدفاع و حتي بمباران بيمارستانها پرداخته اند. مقامات آمريكا صراحتا اعلام داشته اند كه همه جا را در عراق « هدف نظامي » تلقي مي كنند. البته بدون اين اعتراف هم آنها در ميدان عمل با بمبارانهاي سنگين عليه مناطق مسكوني به كشتار غيرنظاميان سرگرم بوده اند لكن تاييد بمباران مناطق مسكوني و اينكه همه جا در عراق « هدف نظامي » محسوب مي شود و هيچ حد و مرزي براي متجاوزين وجود ندارد نشانگر اوج ددمنشي و لجام گسيختگي مهاجمين و يك جنايت جنگي آشكار است . موج اعتراض جهاني عليه جنايات جنگي آمريكا و انگليس هم دقيقا از همين زاويه است كه معني و مفهوم واقعي خود را پيدا مي كند. در واقع آنچه مي بينيم انعكاس خشم و نفرت ملتهائي است كه بعضا حتي هيچ قرابت فرهنگي هم با مردم مظلوم عراق ندارند اما احساسات و عواطف انساني آنها را به صحنه كشانده و به اعتراض واداشته است .
در چنين لحظات حساسي از تاريخ رسانه هاي گروهي در يك كشور اسلامي و انقلابي مسئوليت سنگيني برعهده دارند. مشاهده پيكر خون آلود آن كودك شيرخواره عراقي كه در بيمارستان هدف حملات وحشيانه آمريكا و انگليس قرار گرفته ديدن منظره آوارگي ملتي كه در زير بمب و موشك از هستي ساقط شده و تماشاي ويرانه هائي كه به بهانه نجات عراق و با وعده آزادي مردم اين كشور بوجود آمده اند قلب هر بيننده اي را متاثر مي كند و خون در رگهاي هر انساني كه ذره اي احساس انسانيت كند به جوش مي آيد و بي اختيار خود را در برابر اينهمه مظلوميت از يكطرف و آنهمه شقاوت و ددمنشي از سوي ديگر ملزم به واكنش مي بيند. وقتي ساير ملت ها با قربانيان اين فجايع تكان دهنده ابراز همدردي مي كنند طبعا از مسلماناني كه اين صحنه ها را مي بينند انتظار طبيعي و منطقي اينست كه شاهد ساكت اين صحنه هاي چندش آور نباشند تا چه رسد به اينكه كساني با كلام و قلم و بيان و موضع خود بنفع متجاوزين و عليه قربانيان اين فاجعه ضد بشري وارد عمل شوند.
تلخ است ولي واقعيت دارد كه برخي مطبوعات و برخي عناصر سياسي كشور اين روزها در مسيري گام برمي دارند كه بايستي از آن بعنوان « خط آمريكا » نام برد و بعنوان تاييد متجاوز و كمك به دشمنان اسلام آنرا ارزيابي كرد. اگر لانه جاسوسي آمريكا در ايران داير بود و اگر روزنامه اي بعنوان ارگان سفارت آمريكا در ايران منتشر مي شد يقينا آنها بخاطر ملاحظات فراوان و از بيم خشم و نفرت مردم در موضع گيريها و شيوه تبليغاتي خود بيشتر از برخي روزنامه هاي امروز كشور رعايت مسائل انساني را مدنظر داشتند و تا اين اندازه گستاخانه بنفع ارتش هاي متجاوز آمريكا و انگليس قلم نمي زدند و بي پروا عمل نمي كردند.
انتظار طبيعي از يك روزنامه نگار مسلمان با وجدان و معتقد به معيارها و اصول انساني اينست كه چهره واقعي متجاوزين به حقوق و حدود مردم مظلوم عراق را افشا كند و ابعاد عظيم اين جنايت ضد بشري را بازگو نمايد. ما براساس دستورات اسلامي مكلف به ياري مظلومان و دشمني با ظالمان هستيم .
ناگفته پيداست كه اين هرگز بمنزله حمايت از رژيم صدام نيست اما كيست كه بتواند مظلوميت و فلاكت و درماندگي كامل يك ملت را در اين صحنه هاي رقت انگيز تحمل كند و بسود متجاوزين به تبليغات و قلم زني بپردازد و نام خود را هم انسان بنامد از عقل و منطق و انسانيت به دور است كه كسي در اين لحظات حساس و سرنوشت ساز به ياري تبليغاتي متجاوزين بپردازد و فرياد قربانيان اين جنايات را ناشنيده انگارد و به اين همه ظلم رضايت دهد.
فراموش نكنيم كه برخي از همين قماش مطبوعات تا ديروز بنفع آمريكا قلمزني و تبليغات مي كردند و امروز هم چه بسا خود را ملزم به ادامه همان راه پر ننگ و نكبت مي بينند و صدام را بهانه قرار داده اند. آيا كسي از اين جماعت نداي وجدان خود را نمي شنود كه همراهي با جنايتكاران جنگي بمنزله خيانت به قلم و پذيرش بردگي آمريكاست ديگر حتي آن دسته از آمريكائي هائي كه اندكي انصاف دارند هم از اينكه اين تهاجم وحشيانه بنام « آزادي عراق » معرفي شده احساس شرم و نفرت مي كنند.
اظهارات و استدلال هاي نحيفي از قبيل اينكه آمريكا و انگليس درصدد نابودي كسي هستند كه در 8 سال جنگ تحميلي فرزندان ايران اسلامي را به شهادت رسانده در برابر اين واقعيت كه صدام در آن جنگ آلت فعل آمريكا و انگليس بود رنگ مي بازد و از اين واقعيت تلخ پرده برميدارد كه متاسفانه تعدادي از قلم بدستان داخلي يا به دليل عدم درك عمق مسائل و يا به دليل وابستگي به آمريكا و انگليس جاده صاف كن قدرتهاي شيطاني كثيفي شده اند كه هوشمندترين سياستمدار عصر حاضر يعني حضرت امام خميني آنها را منشا همه فسادها دانسته و اين روزها مردم سراسر جهان نفرت خود را با به آتش كشيدن پرچم ها و آدمك هاي آنها به نمايش ميگذارند.
اين شايسته ايران اسلامي كه ميراث دار امام و شهيدان است و پايگاه نهضت جهاني اسلام عليه سردمداران استكبار مي باشد نيست كه در اين كشور عده اي براي آمريكا و انگليس كف بزنند و جنايات آنها عليه ملت مسلمان عراق را ناديده بگيرند. برخوردي كه اين عده با فجايع تكان دهنده اي كه اين روزها در بصره و ساير شهرهاي جنوب عراق بويژه كربلا و نجف ميگذرد دارند علاوه بر آنكه شايسته مردمي كه وارثان يك انقلاب با هويت اسلامي هستند نيست اصولا با امنيت ملي ما نيز منافات دارد. تا چه زمان ميتوان اين هرج و مرج تبليغاتي را كه توسط بلندگوهاي شيطان بزرگ بوجود آمده تحمل كرد
