27 ذيحجه 646 هـ . ق
ابومحمد عبدالله بن احمدالدين بن بيطار , مشهور به ابن بيطار ,
در شهر دمشق در گذشت . ابن بيطار كه در علم داروشناسي و
گياه شناسي , متبحر بود , تحصيلات خود را در اشبيليه انجام داد و به
همراه استادان خويش همچون ابوالعباس نباتي , عبدالله بن صالح و
ابوالحجاج در اطراف اشبيليه به تحقيق , مطالعه و طبقه بندي گياهان
مشغول شد.
در حدود سال 617 هجري قمري وي از غرب عالم
اسلام (اسپانيا) به سوي شمال آفريقا و مصر سفر كرد. در مصر مورد
استقبال قرار گرفت و منصب علمي و تحقيقي به وي داده شده . پس
از مدتي از مصر به دمشق رفت . در همين شهر بود كه ابن اصيبعه به
شاگردي وي در آمد و به كمك ابن بيطار به دسته بندي گياهان
پرداخت .
برخي از آثار ابن بيطار عبارتند از : المغني في الادويه المفرده ,
الجامع لمفردات الادويه و الاغذيه , ميزان الطبيب , رساله في الاغذيه
و الادويه , مقاله في الليمون و تفسير بر ديوسقوريدوس . اين آثار ابن
بيطار به دليل اهميت علمي كه دارند به زبانهاي اروپايي ترجمه
شده اند.
10 اسفند 1357 هـ . ش
امام خميني قدس سره الشريف پس از اطمينان از پيروزي كامل
بر طاغوت , در روز دهم اسفندماه به سوي قم عزيمت كردند. امام
خميني كه پس از پانزده سال بارديگر به قم مراجعت مي نمودند
هنگام عزيمت طي ارسال پيامي ضمن قدرداني از مردم , نكات
مهمي راجع به ادامه انقلاب اسلامي و ساير موارد مهم تذكر دادند.
|