روزنامه جمهوري اسلامي 04/10/1381 صفحه سرمقاله

از جيب فقرا به كيسه اغنيا

بسم الله الرحمن الرحيم
بلندترين , زيباترين , گران ترين و پرهزينه ترين ساختمانهاي كشور ما به بانك ها , بيمه ها و شركت هاي خدماتي تعلق دارند. آيا كسي تاكنون به اين سوال پاسخ داده است كه چرا چنين است و آيا اصولا سوالي با اين مضمون به ذهن كسي راه يافته است كه چرا بلندترين , زيباترين , گران ترين و پرهزينه ترين ساختمانها در كشوري كه بسياري از مردم آن در آتش فقر و ناداري ميسوزند , به اين موسسات تعلق دارند و چرا چنين ساختمانهائي ساخته ميشوند و هر روز هم بر تعداد و كيفيت آنها افزوده مي شود
در كنار اين سوالهاي بي جواب , صدها سوال ديگر نيز در جامعه ما سر برمياورند كه همگي نشان از بيماري اقتصادي اين جامعه دارند. از ميان اين سوالها يكي نيز اينست كه همين موسسات خدماتي و بانكي و حتي توليدي هاي مصرفي از قبيل پفك و موكت و فرش ماشيني و نوشابه و ... چگونه ميتوانند علاوه بر تامين هزينه هاي سرسام آور خود , ميلياردها تومان جايزه به مشتريانشان بدهند هزينه اين جايزه ها كه هر روز و هر شب از طريق راديو , تلويزيون و مطبوعات تبليغ مي شوند , با كدام پول و از چه ماخذي تامين ميشود كساني كه با هزينه هاي تبليغات بويژه تبليغات تلويزيوني آشنائي مختصري دارند , ميدانند كه با يك جمع و تفريق ساده ميتوان به اين نتيجه رسيد كه آن موسسات خدماتي و توليدي تنها درصورتي ميتوانند از عهده هزينه هاي سنگين تبليغات , تشريفات و جوايزي كه به مشتريان خود ميدهند برآيند كه اجناس يا خدمات خود را حداقل 500 درصد گران تر از قيمت واقعي به مردم بفروشند. راستي اگر جلوي اين گران فروشي ها گرفته شود , آيا تب شديد اقتصاد بيمار جامعه ما كاهش نمي يابد
و آيا شكاف عميقي كه اكنون ميان توده هاي محروم جامعه با طبقات مرفه و سرمايه دار و اشراف وجود دارد , ترميم نخواهد شد يا لااقل اين يك گام موثر در پيمودن راه به طرف ترميم اين شكاف عميق نخواهد بود !
بانك و بيمه براي كشور لازمند , اما نبايد هر روز چاق تر شوند درحاليكه مردم هر روز لاغرتر مي شوند. موسسات خدماتي و شركتهاي توليدات مصرفي نيز براي كشور لازمند اما نه براي ورم كردن يك قشر و مفلس شدن توده هاي مردم . بانك ها و شركتهاي بيمه و خدمات و توليدي هاي مصرفي و حتي توليدي هاي صنعتي زيربنائي فقط درصورتي مفيد و ارزشمند هستند كه در خدمت مردم باشند نه در خدمت تعداد معدودي از سرمايه داران و مرفهان و اگر وابسته به دولت هستند فقط درصورتي مفيدند كه براي فقرزدائي و محروميت زدائي موثر باشند نه آنكه بر عمق شكاف ميان فقير و غني بيفزايند و عده اي را چاق تر و عده زيادتري را لاغرتر كنند.
اين روزها لايحه بودجه سال 82 كل كشور در مجلس شوراي اسلامي است . نمايندگان مجلس اگر اين لايحه را با گرايش به فرهنگ ضدمصرفي و فرهنگ منضبط كردن خدمات بررسي و تصويب كنند , ميتوانند قدمي در جهت كاهش فاصله ميان طبقه مرفه و توده هاي مردم بردارند. در لايحه بودجه اگر به فرهنگ منضبط كردن خدمات توجه شود ميتوان به ضابطه مند شدن قيمت ها و سودها در همه زمينه ها از جمله بانك , بيمه و شركتهاي خدماتي و توليدي هاي مصرفي اميدوار شد.
رسانه ها بويژه صدا و سيما نيز در كنترل و رشد بي مهاري كه در عرصه سودهاي خدماتي در همه زمينه هاي مورد اشاره وجود دارد ميتوانند نقش بسزائي داشته باشند. برخلاف آنچه اكنون مشاهده ميشود , اگر رسانه ها مقابله با مصرف گرائي و ترويج فرهنگ سود معقول و منطقي در برابر خدمات واقعي را در دستور كار خود قرار دهند قطعا ميتوانند در معالجه بيماري اقتصادي جامعه نقش موثري داشته باشند. روش كنوني دستگاه هاي تبليغاتي كشور كه مويد فرهنگ مصرف گرائي و سودجوئي هاي كلان از طريق كارهاي خدماتي و توليدات مصرفي است , نتيجه اي جز افزوده شدن بر بيماري اقتصادي جامعه ندارد. اين رويه در واقع از جيب فقرا برداشتن و به كيسه اغنيا ريختن است , رويه اي كه بهيچوجه مطلوب اسلام و مناسب يك ملت انقلابي نيست .