سرویس: سرمقاله تاریخ: یکشنبه ۲۴ آبان ۱۳۹۴ - ۰۴:۳۸ بعد از ظهر شناسه خبر: ۱۰۸۶
آنها که باد کاشتند
بسمالله الرحمن الرحیم زنجیره انفجارها و عملیات تروریستی داعش در قلب پاریس تاکنون بیش از 150 کشته و 200 زخمی برجای گذاشته که حال 80 تن از مجروحان وخیم گزارش شده و ممکن است رقم تلفات حوادث تروریستی پاریس را به شدت افزایش دهد. آماده باش کامل در کل سرزمین فرانسه و قطع پروازهای هوائی نشان میدهد که احتمال وقوع حوادث مشابه، کم نیست. فرانسه به عنوان یک کشور حامی تروریسم، یکی از بیشترین سرمایهگذاریها در سازمان دهی، تشویق، تجهیز و هدایت تروریستها در جهان را انجام داده و گوئی که این شلیکهای رها شده از پاریس به سوی خود آنها کمانه کرده است. انسان بیاختیار به یاد آن حدیث گرانسنگ نبوی(ص) میافتد که فرمود هر کس شمشیر طغیان را صیقل دهد، با همان کشته خواهد شد. پاریس با سرمایهگذاری و هدایت آشکار از تروریسم در طول چند دهه اخیر، اکنون از دست پروردههای خود، زخم خورده و آنها از پاریس هم زهر چشم گرفتهاند. این تجربههای تلخ نشان میدهد که ضربالمثل معروف «هر کس باد بکارد، طوفان درو خواهد کرد» کاملاً درست است. امروز مردم پاریس و رهبران فرانسه طعم تلخ سرمایهگذاری در سازماندهی و تجهیز تروریستها را نه در سوریه و عراق و لبنان، که در کوچه خیابانهای پاریس میچشند و کاملاً درک میکنند که گلولهها و انفجارهای تروریستها، هر جا که وارد عمل شوند، با تلفات و خسارات همراه است و باعث رعب و وحشت میشود. ناگفته پیداست که تروریسم با هر توجیه و انگیزهای که باشد و علیه هر کسی و در هر جا صورت بگیرد، محکوم است و بدون هیچ محدودیت و استثنائی باید علیه آن موضعگیری صریح نمود ولی خود دولت فرانسه و اروپا و جهان غرب، با تقسیم تروریسم به خوب و بد، هر جا که به نفعشان نباشد حاضر نیستند ترور را محکوم کنند کما اینکه یک روز قبل از پاریس، در بیروت شاهد انفجارها و به خاک و خون کشیده شدن دهها نفر در ضاحیه جنوبی بودیم ولی غربیها آن را محکوم نکردند و چه بسا از چنین جنایتی احساس شادی هم کردند. مقامات فرانسوی قطعاً به خاطر دارند که برای هر قتل و جنایتی که تروریستها علیه سایر کشورها و ملتها صورت دادهاند، آنها جشن گرفتهاند و پایکوبی کردهاند. همین چند روز پیش بود که رئیس دستگاه امنیتی فرانسه با خشنودی و با لحن جانبدارانهای مراتب پیشرفت جنگ داخلی سوریه را اعلام کرد و تصریح نمود که از این پس باید شاهد تجزیه سوریه به 3 کشور باشیم. نقش فرانسه در فجایع لیبی، لبنان، عراق و سوریه موضوعی نیست که قابل کتمان و پردهپوشی باشد. فرانسه برای سالیان متمادی شریک جرم بسیاری از فجایع تروریستی در گوشه و کنار جهان اسلام به ویژه در قلب خاورمیانه بوده و دنیای اسلام را به قربانیان تروریسم تبدیل نموده است. اما آیا این حوادث پاریس میتواند رهبران فرانسه را از سرمایهگذاری بیشتر در جنایات ضدانسانی و از حمایت تروریستها منصرف کند و به آنها هشدار دهد که آنچه شما تدارک نمودید، اکنون توسط همان تروریستها علیه خودتان بکار گرفته شده است؟ اگرچه درباره تعداد و ملیت و نحوه سازماندهی تروریستهای فعال در سوریه، لیبی، عراق و لبنان اطلاعات بسیار محدودی در اختیار است ولی همین ارقام و آمار ناقص هم به اندازه کافی تکان دهنده و گویا است. مطابق همین آمارها از کل اروپا حدود شش هزار تروریست به خاورمیانه اعزام شده که حداقل دو هزار تن از آنان از فرانسه عضوگیری شدهاند. در طول این چند سال اخیر مسئولان امنیتی فرانسه درباره اعزام این تروریستها هشدار نمیدادند بلکه با خرسندی از این بابت مراتب رضایتمندی خود را آشکار میکردند اما در عین حال نسبت به عواقب ناخوشایند ناشی از بازگشت همین تروریستها به فرانسه و اروپا قویاً هشدار میدادند. در واقع، حوادث اخیر پاریس از دیدگاه سرویسهای امنیتی فرانسه نه تنها غیرمنتظره محسوب نمیشده بلکه مرتباً در این باره هشدار دادهاند ولی در مورد زمان وقوع چنین حوادث تروریستی، آنها تصور میکردند که در پایان جنگ داخلی فرانسه و عراق، تروریستهای اروپائی داعش وقتی به خانه هایشان باز گردند، باید زنگ خطر را به صدا در آورد. اما آنها چه بسا انتظار نداشتند با پیشروی نیروهای مقاومت و ارتش سوریه بر روی زمین و حملات سنگین علیه لانههای تروریستی در سوریه و عراق، در بازگشت تروریستها به اروپا تسریع شود. اگر فرانسه نتواند فجایع تروریستی داعش را یک شب تحمل کند، چگونه انتظار دارد که مردم سوریه و عراق و لیبی و لبنان برای سالها چنین فضای وحشت و ارعاب و کشتاری را تحمل کنند و یا به حاکمیت داعش اعزامی از اروپا تمکین نمایند؟ اگر اتحادیه اروپا با آنهمه امکانات و زمینهها و تدارکات عظیم نتوانسته یک میلیون آواره جنگی را بپذیرد و پناه دهد، چگونه انتظار دارد دیگران به تروریستها لبخند بزنند و به طرحهای مشترک غرب بعنوان حامیان اصلی تروریسم، پاسخ مثبت بدهند؟ آیا امروز فرانسه و اروپا و دیگران میتوانند بفهمند که تروریسم، خوب و بد ندارد و باید با تروریسم، برخورد جدی، موثر و پشیمان کنندهای صورت گیرد و هیچکس نباید نقش نردبان ترقی و حاکمیت تروریستها را در هیچ نقطهای از جهان بازی کند؟ هیچکس نباید برای حمایت از تروریسم وسوسه شود و برای آنها آذوقه و مهمات و جنگ افزار بفرستد و از آنها نفت بخرد و با آنها روابط اقتصادی داشته باشد و به بهانه سرکوب تروریسم به کمک یا نجات آنها بشتابد. هیچ کشوری نباید برای تحقق اهداف و برنامهها و توطئههایش به تروریسم و راهکارهای تروریستی مرتبط سازد و یا در مقوله تروریسم به استاندارد دوگانه یا رفتارهای گزینشی متوسل شود. غرب که برای چندین دهه، تروریستهای وحشی را در دامان خود پرورش داد و آنها را علیه کشورهای مستقل و ملتهای بپاخاسته سازماندهی و تجهیز کرد، اکنون باید خود را به خاطر ترویج تروریسم و از میان بردن قبح تروریسم شماتت کند و از این راه بدفرجام باز گردد و آنهمه فجایع و جنایات را جبران کند وگرنه با ملامت تروریستهائی که خود پرورده و آنها را آموزش داده و تجهیز و سازماندهی نموده، هرگز نمیتواند فریبکارانه عمل کند و نقش «مظلوم» را در این مقطع زمانی بازی کند، اگرچه شهروندان خود را نیز در این فجایع تلخ و تاسف بار، قربانی کرده و به کام مرگ فرستاده است.